Seninle başlasaydı
Kusursuz olurdu
Satırlar
Tenine dokunabilseydi
Tüm bulutlar
Şiir yazmayı öğretilerdi bana
Boğulmanı isterdi bütün okyanuslar
Nefesinin her bir zerresine ulaşabilmek için
Arkanda bıraktığın bütün kağıt parçaları
Senin için yandı
Tutuştu
Yok olmak için
Günahlarıyla dans etti tüm gün
Boşluğa bırakılan
Kuklalar
Çünkü hiçbiri kendi isteğiyle dilemedi
Var olmayı
Asla olmayacak bir Dünya hayal ettiler
Artık sözler ağızlarından döküldüğünde
Büyüsünün bozulduğunu düşündüler
Üzüntünün bir yansımadan ibaret olduğunu öğrendiler
Mutluluğa aşık oldular
Mutluluk onlara ihanet etti
Tek değillerdi
Ama hepsi içinde yer etmiş bir miktar yalnızlığının esiriydi
Bir şeylerin bir daha geri gelmeyeceğini anladıklarında
Geç kalınmışlığı öğrendiler
Görüş açımı değiştiriyorum şimdi
Elimi uzatıyorum yağmurlara hakim olan
Koskoca Dünyaya
Gözüm kanıyor
Gülümsüyorum
Göz yaşlarımın tükendiğini hatırlıyorum
Bana bir suçu olmadığını söylüyor
Oysaki
Af diliyor içinden
Verdiği duygulardan pişman
Birine mahkum ediyor beni
Zamanı geldiğinde
Yok olmayı seçiyorum
Elim kanıyor
Korkuyorum
Son kez korkuyu hissettiğimde
Başlangıca dönüyorum
İzliyorum seni
İkimiz için kadeh kaldırıyorsun
Dudağın kanıyor
Bardak kırılıyor
Kaderin artık bensiz
haruies
1119
