Bir Meleğin Özü || Texting

1. bölüm

"Adaa!" diye bağırdım telefonumu alıp salona doğru koşan kız kardeşime.

"Bak gelirsem döverim! Getir şu telefonu." diye bağırdım. Adadan ses gelmeyince tekrar bağırdım. "Yer cücesii! Sana diyorum duymuyor musun?" Yerimden kalkarak sakin adımlarla salona doğru gittim. Ada elinde telefonumu tutmuş korkan gözlerle bana bakıyordu. Ona yaklaştığımı görünce "abiii!" diye bağırmaya başladı. Salak... zaten ona bir şey yapmayacaktım ki.

"Mal! Niye bağırıyorsun? Bir şey yapmayacağım." dedim ve Adaya yaklaşarak sinirle telefonumu hızlıca elinden çekip aldım. "Hem... Efe gelse ne yapabilir ki?" dedim ve arkamı döndüm. Fakat döner dönmez Efeye çarptım. Efe bana sinsi sinsi bakarak konuşmaya başladı. "Ne mi yapabilirim?" dedi ve beni gıdıklamaya başladı. "Mesela kız kardeşlerimi gıdıklayabilirim." dedi ve Adayıda gıdıklanaya başladı. Gülmekten ölecektik. Efeden kurtularak konuşmaya başladım.

"Ya Efe ben çocuk muyum?" dedim ve elimle Adayı işaret ettim "Git şu hırsız yer cücesini gıdıkla!"

Efe elleriyle yanağımı sıkarak "Bana göre siz de küçüksünüz sayın gamzeli hanım." dedi. Yanaklarımı Efenin ellerinden kurtardım ve ona öldürücü bakışlarımı atarak odama gitmek için döndüm. Ve harikaa! Bu seferde ayağımı masaya çarptım. "AH!" masaya tekme atarak "ya bu masayı kim buraya koydu?" diye bağırdım. Cevap bile beklemeden odama gittim. Efe arkamdan "Hep oradaydı." diye bağırdı.

Odama girip kapıyı sinirle kapattım ve kilitledim. Yatağıma uzandım ve Yağızla konuşmak için mesaj sayfasına girdim. O sırada telefon çaldı. "0535 296 ** **" numarayı tanımıyordum ama o anlık dalgınlıkla açtım.

"Alo?"

"Merhaba sevgilim" karşıdan gelen cevapla kaşlarımı çattım.

"Yanlış numara." dedim ve telefonu kapatmak için kulağımdan çektim.

"Dur dur dur! Kapatma!" diye ses duydum.

"Yanlış diyorum arkadaşım anlamıyor musun? Benim sevgilim falan yok!"

"Artık var Artemis."

"Hı?.."