(1)Evin Sevilmeyeni

16 0 0
                                        

Ev pek sessizdi. Annesi babası ve ablası ile yaşayan Miray evde pek sevilmezdi. Onu yetimhaneye bile vermeyi düşünmüşlerdi. Fakat anne ve babası hayatta olduğu için yetimhane Miray'ı kabul etmemişti.

Miray kısa boylu mavi gözlü sarışın çok güzel bir kızdı. Sürekli üzgün olan kiraz dudakları vardı. Pek konuşmayı sevmezdi. İçe kapanıktı.

Ablası hukuk okuyan Miray, biraz tembeldi ve içe kapanık bir kızdı. Ablası onu sevse de babsından korktuğu için belli etmezdi kardeşine olan bu sevgisini.

Miray 10 yaşında olmasına rağmen herşeyin farkındaydı; sevilmediğinin. Okulda bile ona garip bakıyorlar onunla arkadaşlık etmiyorlardı. O "Acaba dış görünüşümde kötü bir şey mi var?"diye düşünüyordu bazen.

Yine sevmediği okuluna gidiyordu. Ders matematikti. Dersleri sevmiyordu. Bir de üstüne üstlük matematik dersiydi. Dersteki bir tek kelimeyi bile anlamıyordu. Sonunda teneffüs zili çaldı. Miray yine her zaman yaptığını yaptı : boş boş oturmak.

2. derse geçtiklerinde öğretmenleri biraz endişeli görünüyordu. Derste biraz solgundu. Sanki aniden kötü bir haber almış gibiydi. Dersi anlatırken sesi çıkmıyordu resmen. Sınıftakiler şaşırmışlardı çünkü öğretmenleri her zaman neşeli birisiydi ama ilk defa bu kadar çok üzgün gözüküyordu. Sonra bir açıklama yapmaya karar verdiğini söyledi "Ruh sağlığı hastanesinden doktorlar  gelecek." dedi. Tüm çocuklar ne dediğini anlamamışlardı. Öğretmen "Yani sizlerden birinize şikayette bulunulmuş bu yüzden deliler hastanesinden test yapmak için gelecekler." dedi. Tüm çocuklar korkmaya başladı. Sınıflarında bir deli olduğunu düşünmek korkutucuydu.

Küçük KızStories to obsess over. Discover now