Siedzę tutaj,
Mam złe dni i noce,
Mówią mi ,,lataj",
Lecz przez to ja nie mogę.
Nie mogę śmiać się,
Tylko przeklinam pod nosem,
Nawet we śnie,
Niebo przykryte chaosem.
Mówią mi ,,ciesz się życiem",
Skąd mam mieć na to siłę?
Sztuczny uśmiech przed zdjęciem,
Życie wydaje się miłe.
Mówią ,,bądź optymistą",
Lecz świat nie współgra z nami,
Cieszmy się wspólnie życiem,
Łzami smutku zalani.
Inni serio się cieszą,
Lecz cudzym nieszczęściem każdym,
Zbyt wysoko nie mierzą,
Wystarczy uczucie bycia lepszym.
Cudownego życia nie ma,
Tylko emocje i zamiary,
Optymizm to ściema,
Nie do założenia różowe okulary.
YOU ARE READING
Emocjonalne
PoetryOto zbiór wierszy, który długo trzymałam w swoim notatniku. Pisałam je, gdy chciałam wyładować swoje emocje i koniec końców uznałam, że coś w nich jest. Stwierdziłam, że dobrze by było się tym w końcu podzielić.
