Sırlar vardır bu hayatta en çok da sevdiklerinizden sakladığınız bir gün gelir ve seni vurur derler de inanmazsınız. İşte şu an tam da o anın içerisindeyim. Ben kim miyim ben Arsen Sauveur. Soy adım ailemizin kökenini oluşturuyor. Bu kökeni 17 yaşıma kadar anlatmamışlardı bana. Tam da sınava hazırlandığım sene bana anlatmaya karar verdiler. Bu sene sadece sınava odaklanacakken duyduklarım beni afallatmıştı.
Şimdi size o gerçekleri anlatayım:
"Bizler avcıyız, kurtarıcıyız. Soy adımız Fransızca kurtarıcı demek. Bizler kurt adamları avlarız. Ama yalnızca kötüleri canavarlaşmışları." Dedi babam. Şu an duyduklarımın hangisi gerçek çözememiştim . Kurt adamların gerçek olması mı yoksa Avcı olmamız mı tam çözememiştim. Şu anki olayları biraz sindirmem için uzaklaşmam gerekiyordu. Kendimi dışarıya gibi yürüyerek vardığım son nokta sahildi. Buraya gelmek ne kadar mantıklıydı bilmiyorum ama nereye gidebilirdim ki. Babamın ismi Çağrı Sauveur. Söyledikleri içimi yiyip bitiriyordu. Annemin ismi ise Çakıl Sauveur. O ise sadece onaylamakla yetinmiş ve bana bunun üstesinden gelebilirsin der gibi bakmıştı. Ben ise olayları şimdi çözüyordum. Neden küçükken sadece oklar ve yaylara ilgi duyduğumu. Demek ki bu yüzdenmiş hızlı reflekslere alıştırılmam. Beni Avcı gibi büyüttüklerini daha yeni anlıyordum.
Şimdi ise geriye artık ne olacağını anlamak kalıyordu.
