1 Türk 1 Fransız

1.Perde

Olay=Ev yeni yıla hazırlanıyordu.Ve tam o sırada savaş olduğunu öğrendiler.Yıl 1915...

Asker 1=Matmazello ısrar etmeyiniz.Oğlunuzu alıp götürmemiz gerek.

Marry=Oğlum daha küçük,onu alıp da ne yapıcaksınız?

Asker 2=Oğlunuz kaç yaşında?

Marry=...

Asker 2=Matmazello oğlunuz KAÇ YAŞINADA DEDİM!

Tomas=(Evden dışarı çıkar)18...

Marry=(Üzgün ve sinirli bir şekilde)O 16 YAŞINDA!

Tomas=Anne seninle evde konuşmuştuk.Ben SAVAŞA katılmak istiyorum!

Marry=Savaşa katılamazsın sen küçüksün hem savaşa katılınca ne olucak? PARA MI KAZANACAĞIMIZI DÜŞÜNÜYORSUN?Sen olmazsan ben ne yaparım bir başıma hem babanın ölmeden önce bize bıraktığı borçlar...BUNLARI DÜŞÜNDÜN MÜ?

Asker 1=Savaşmak zordur ve yaşınında 18 olduğu belli değil.Yine de gitmek istiyor musun?

Tomas=Evet, kararım nettir,asker.

AÇIKLAMA

Marry'nin gözünden=Her yılbaşı öğlenleri yaptığım şeyleri yapıyordum(temizlik,yemek vs...)Sonra oğlum Tomas eve neşe ile geldi.Ne olduğunu sordum.Savaşa katılmak istediğini ve askerlerin onu almak için buraya geleceğini söyledi.Ben şok içerisindeydim.Nasıl böyle bir şeye sevinebiliyor ki?Onun savaşa katılmasını istemiyordum.Çünkü eşimi bir savaşta kaybetmiştim zaten onu da kaybetmek istemiyorum ve babasının borçları olduğunu bildiği halde neden beni bu borçlarla bırakıyor anlamıyorum.Sonra kapı tıklandı.Tomas'a burda kalmasını söyledim ve dışarı çıktım.Ve  iki tane asker ile karşılaştım.Oğlumun savaşa katılmasını istiyorum dedim.Ama onlar illa götürmek istiyordu.Konuşmamız Tartışmaya dönmüştü.En son bana yaşını sordular.Doğruyu söyleyemezdim çünkü Tomas savaşa katılmasa çok üzülecekti.Yalan da söyleyemezdim ve susmayı tercih ettim.Tartışmamız sesli hale gelmiş olmalı ki Tomas merak edip dışarı çıktı.Off...Sonrasını konuşmak istemiyorum.

Tomas'ın gözünden=Ben hergün yaptığım işle meşgüldüm yani gazete sataıyordum.Sonra gazatedeki ilk haberi okudum.Haberde yakın da savaş çıkacağı ve savaşa katılanlara bir miktar para verileceği yazıyordu.Ben de bu habere çok sevinmiştim çünkü anneme-o yaşlı kadına- yardım etmek istiyordum.Hergün evin ihtiyaçlarını karşılıyor,benimle ilgileniyordu.Bana hem anne hem baba oluyordu.Onun için çok üzülüyordum.Babamın yokluğuna alışmış gibi davranarak her zaman yüzünde ki o gülümsemeyle gidiyordu TEK BAŞINA.Oysa onun hissettiği acıyı anlaya biliyorum ama benim üzülmememi istediği için o konu hakkında hiç konuşmuyordu.

Babamın borçları vardı.Öldükten sonra hepsini annemin üzerine yıkmıştı.Ben de ona yardım etmek amacıyla savaşa katıldım.Eve sevinçle geldim onun da sevineceğini düşünüyordum.Sanırım yanılmışım, çok üzgün görünüyordu.Gerisini biliyorsunuz zaten.