Hopelessly Addicted To You

CHAPTER 1

Chapter 1

"Saffy what are you still doing? Di ka pa ba tapos? We're going to be late! God!!!"

Napalingon ako sa pintuan ng marinig kong kumakatok ang aking bestfriend na si Claudette. Nandito kami ngayon sa Japan para sa concert ng paborito kong grupo, ang EXO. Pinagbuksan ko nalang siya ng pintuan dahil nakakahiya sa mga katabi naming rooms dito sa hotel. Maingay pa naman ang babaeng ito.

"Im done. I just cant find my jacket. Do you know where it is? Baka nasa maleta mo?" natataranta kong sagot pagka pasok niya ng aking kwarto.

Umiikot na naman ang kanyang mga mata habang pinapanuod akong kalkalin ang laman ng bagahe ko. "It's in your other bag Saffy. Ikaw pa ang nagsabi na diyan mo ilalagay para hand carry mo lang yang bag na yan at malalabas mo agad yang jacket pag nilalamig ka. Hay naku ka talaga Sapphire Marie! Halika na nga bilisan mo na diyan!" naka pamewang niya namang sagot sa akin.

"How do i look?" naka ngiti kung tanong sa kaibigan habang pinapakita ang ayos ko ngayon. Im wearing a white ribbed spaghetti top, matched with black highwaist pants and all white stan smith shoes. I also have my army green bomber jacket that has a printed name of Sehun in the left chest part.

"You look good. Now lets go." walang kagana ganang sagot ni Claudette ngunit alam ko naman na excited na talaga siya. Parehas kasi naming iniidolo ang grupong EXO.

Its my first time to see their concert again since my parents died. Pinagbawalan kasi akong lumabas labas dahil may nagbabanta raw sa aking buhay. Hindi ako makaalis kung di ko kasama itong bestfriend ko or mga body guards. It sucks but i dont want my bestfriend to be worried of me since siya nalang ang mayroon ako.

Our parents died 5 years ago after visiting us abroad. Nasa US kami ni Claudette. Nag aaral ako ng fashion designing at nandoon rin siya para magbakasyon. Its one of my hobbies, sketching clothes. I decided to enhance my talent further so even if i already finished my first course which is related to business, i took up another course. Besides, i only took the first one because i am to inherit our family businesses as i am an only child.

Limang taon na rin kaming magkasama sa bahay ni Claudette. She moved in since mga katulong nalang naman ang kasama namin pareho.

Claudette is managing their business at the same time attending my company office to manage mine. Hindi pa ako pwedeng magpakita habang hindi pa nahuhuli ang pumatay sa mga magulang namin.

Though whenever she's in the office, pinipirmahan lang niya ang mga urgent to be signed papers. Halos lahat inuuwi niya na sa bahay para ako naman ang gumawa while she's doing her own for her business. So basically, parang ako pa rin ang nagpapaikot ng kumpanya only that her signature is the one used for signing important documents.

Ang alam ng lahat ay nasa US pa ako at doon na nanirahan pagkatapos ng libing ng aming mga magulang. They dont know where exactly in US i am. Someone wants me dead too. Yan ang nalaman namin dahil right after mailibing ng mga magulang namin, someone shot me in the cemetery. Hindi ako natamaan pero nadaplisan ang isa sa mga bodyguards ko. I then receive death threats thats why i hid.

Claudette was once kidnapped too. The kidnappers are asking her where i am at ng wala silang makuhang sagot ay sinaktan nila si Claudette. Maswerte lang na nailigtas siya agad dahil may tracker sa phone niya na naka connect sa head of bodyguards niya.

Nadamay lang din ang mga magulang niya sa nangyare. Ang mga magulang ko talaga ang target ngunit dahil magkasama sila ng mga magulang ni Claudette na bumisita sa US, pati sila nadamay sa pagsabog ng sasakyan.

Napaka laki ng utang na loob ko sa kanya. Kahit kailan ay hindi niya ko iniwan. At kahit kailan ay hindi niya ako o kami sinisi sa nangyari sa kanyang mga magulang. But i always feel guilty. Masyado na kong madaming utang na loob sa kanya. I am so blessed to have her. Hindi ko alam kung anong mangyayare sa akin pag pati sya mawawala sa akin. She's all i have left and i really love her.

"Hello!" Claudette waved her hands on my face. Kanina pa pala siya nagsasalita at hindi ko napansin.

I feel so free. I feel so alive now that we're here in Japan. No bodyguards just me and Claudette. Ngayon lang ulit ako nakaramdam ng sobrang kasiyahan lalo pa at manunuod ako ng concert ng EXO na ilang taon ko rin pinagtiisang panuorin sa youtube.

"Lets go." i smiled to my self as we exit my hotel room. "Lets go see EXO!"