Prologue

5 0 0
                                        

Matured Content .



Eigth  years   Ago






' Hyung ! Lets go ! Malakas na ang ulan ,kailangan mo pang bumalik sa hospital,nag aalalang ala lay nang isa sa mga nakababatang member na grupo nila at isa sa pinaka malapit sa kaniya.









"Go ! Umalis na kayo ! At wag niyo akong intindihin kaya ko ang sarili ko.'Hindi ako aalis  dito ! Dito lang ako !.matigas na sagot niya dito.










' Pero hyung ! Basang basa kana baka mapano ka pa hindi ka pa magaling !,mababasa sa mga mata at kilos nito ang matinding awa pag ala la  para sa kaniya.







" Ipinikit niya ng matagal ang mga mata at inis na tumigin sa mga kasama. I said go ! Leave me alone.! Di ko naman sinabing hintayin at bantayan niyo ako ! Nag simula na naman pumatak ang mga luha sa kaniyang pisngi,habang naka titig sa umbok ng lupa sa kaniyang harapan. " Palibhasa kasi ! madali lang para sa inyo kalimutan ang lahat,kasi hindi kayo ang nawalan at naiwan,kaya hindi niyo alam ang nararam daman ko !' naghihinagpis na mahinang bulong niya pero sapat na para marinig ng mga kaibigan niya.




" Huh !? Akala mo ba madali lang din sa amin tanggapin ang lahat !? Hyung !  "Hindi lang din ikaw ang nawalan !? Nawalan din kami ng kaibigan at kapatid ,we treated her as ours sister !Yun makita ka namin ganito !? Broken and  Misareble ,mas double yun sakit sa amin,sa akin,kaya wag mong sabihin na hindi ka namin naiintindihan,pigil ang galit  na tugon  ni Shawn sa kaniya.






' Wala sa sarili siyang napa sabunot  at parang batang humagul gul nang iyak,Subrang sakit ng nararamdaman niya ,naghihinakit din siya pero mas lamang ang sakit,kaya pati sa kaniyang pag iisip ng maayus ay apektado.





"Hyung ! Nag alala na din lumapit  sa kanila ni Nathan  si Marcus at Mathew,'na naiiyak na din,habang ina alo siya." Tara na hyung ,nakiki usap ang tinig ni nathan,na sinundan pa  ni Marcus," Uwe na tayo Hyung ! malungkot pero naka ngiting paki usap nito,uma asang  sasama siya.,pero isang matigas na iling lang ang isinagot niya sa mga ito habang hilam ng luha ang mga mata.Kitang kita niya kung paano bumagkasak ang balikat ng mga ito sa kawalang ng pag asang mababago pa ang isip niya,gayon din ang ilang member na di kalayuan sa kanila.,marahas naman napa buga ng hangin si Dinnis ang pinaka matanda at leader ng grupo.







" Can u stop beeing so stuborn bitch ! Galit na talagang sigaw nito, sa subrang lakas pati ang kapatid ko at ang ilan pang naruroon ay napalapit sa amin ng wala sa uras, palakas na nang palakas ang ulan.  " Im so shock for what he says. "Of all people ! siya ang higit sa lahat na inaasahan kung makaka intindi sa pinagdadaanan ko !pero nagkamali pala ako.








" Whats happening here huh ? Nag alalang napalapit sa akinnsi Noona, pero ang paningin ay  nagpalipat lipat lipat sa iba pang mga member na halatang  hindi alam ang gagawin.













" Shut up ! Galit na galit  ang tingin ko kay Dale." Kung gusto mong umalis. umalis ka ! Umalis  kayong lahat ! iwan nyu na ako ! garalgal ang boses na sigaw ko.










"Akmang lalapit sana si Dale sa akin,ngunit maagap itong naawat ni Jorden At Vinze, habang napasabunot na lang sa sariling buhok si Jeyce sa subrang frustration, Sa amin magkakaibigan si Jeyce ang mafaling maapektuhan at pinak weak sa amin lahat. Nakaramdam ako ng habag para sa kaniya, alam kong nahihirapan sya sa mga nakikita nya. "Dongsaeng ! Napatingin ako sa kapatid ko na di ko namalayan kanina pa  palang umiiyak da tabi ko,habang awang awa nakatingin sa akin.














" Bunso ! Uwe na tayo hah ! Hininhintay ka na nila mommy ,nag aalala,na siguro yun ngaun kasi,hindi ka pa bu bamalik ,'at saka' hindi ka pa,hindi ka pa kasi gaanong magaling,kaya
kailangan mo magpahenga.! naka ngiting pinalis ni ate ang luha niya sa pisnge habang matamang naka titig sa akin.Alam kung pinipigilan lang niyang umiiyak sa harapan ko, alam kung lahat sila awang awa sa akin katulad ng pag ka awa ko sa sarili ko.,pero hindi yun ang kailangan ko,pang unawa nila ang kailangan ko at hindi awa.










" Hilam ang luha ko siyang tinitigan sa mga mata, bago nagsalita. " I cant noona  I cant ! Habang umiiling ng paulit ulit habang umiiyak. I promise to be with here always and forever, noona. kaya hindi syang pwedeng mag isa, not now na kailangan niya ako. 'Mahal na mahal ko  siya Noona, mahal na mahal , di ko ata kayang mabuhay nang wala siya. ' Yumuko ako para pag salikupin ang aking kamay na sa kandungan ko at duon umiyak nang umiyak na parang bata.Subrang lamig na nang pakiramdam ko dahil sa basang basa na ako ng ulan pero bali bawala lahat ng iyon dahil sa sakit at pag hihinagpis na aking nararamdaman.Naramdaman ko ang pagyakap ni ate sa akin,ramdam ko din ang tahimik niyang pagiyak habang nakayakap sa akin.,pero wala akung magawa dahil kahit ang sarili ko kinaaawaan ko.









" Tsk ! So ano suko kana ganun ba ?Sumusuko kana ? Kaya ba pinapahirapan at  pinapatay mo ang sarili mo  dahil wala na siya !?Ano gagawin mo susunod ka din sa kaniya ? Na hindi man lang iniisip kung may mga tao kang maiiwan at masasaktan,na may mga kaibigan at pamilya kang nagmamahal at nag aalala sayo ! Ang selfish mo kasi hindi mo maisip na andito pa ako,kami ,kaming mga kaibigan mo ! kaming lahat na nag alala sayo. " Selfish ka --------------------basag na  ang boses nito tanda ng pagpipigil ng pagiyak.









" Hyung ! Stop ! Stop it  please ! Sigaw ni Shawn.,pero hindi pa rin ito nagpatinag.









-------" Selfish ka kasi ! akala mo sa kaniya lang pwede umikot ang mundo mo,kaya iniisip mong hindi mo kayang mabuhay ng wala siya." Kaya sige ! mag pakamatay ka kung diyan ka magiging masaya. ' Iwan mo rin  ako ! Iwan mo din kaming lahat ! hingal na hingal na sigaw ni  Dale at nanghihinang kumalas sa pagkakahawak ni Jorden at Vinze  na napaluhod sa lupa habang nakayuko at umiiyak."Mabilis naman itong dinaluhan ni Jorden at Vinze ,habang yun tatlo ay nanatili sa tabi ko na kanina pa umiiyak  ,si Shawn at Jeyce naman at nanatiling naka tayong nakatungo at tahimik na umiiyak." Masyado nang masama ang pakiramdam ko at manhid na din ang pakiramdam ko para damdamin ang lahat ng mga sinabi niya, At sa subrang dami ng tumatakbo sa utak ko, kahit isa di na kayang iabsurb at iprocess nito,Gusto kung manumbat,magalit, Gustong gusto ko siyang sumbatan at awayin,sabihin pagod na pagod na ako ! Ngunit lahat ng iyon ay di ko magawa dala ng panghihina, Pero kahit nanghihina na ay pinilit kong  mag salita, kahit halos maging bulong na lang iyon. 'Nagawa ko pa rin sabihin ang gusto kung sabihin kahit di ko alam ang dahilan kung bakit.'Unconciously.













" Mianhe ! Mianhe noona mianhe ! Hyung mianhe !  Mianhe...















A/N
Thank you for reading may story ,sorry din sa mga typo error ang wrong grammar.,i hope you like and injoy this story.Thank you sa vote  and comment in advance ,anyeong !

       

                                       

                                                 Love,
                                             Alienzkie

FANGIRLWhere stories live. Discover now