BİR NEW YORK MASALI

NEW YORK'UN KALBİ

O kış gecesi sofia nın kalbine yerleşti kahramanının kalbinde yerini olduğunu o gece hissetti sabah oluncaya dek o bembeyaz örtüyü seyredip durdu.
Sabahın ilk ışıklarında sofia üzerini giyinip uzak ülkelere yol aldı yalnız yanına aldığı bir şişe suyu yolda bitirdi ama o kahramanından başka hiç bir şey düşünmüyordu .
Aradan geçen yıllar sofiaya hiç dokunmadı o andan itibaren kahramanının kalbinin kendi için attığından emindi.
Onun kahramanı yıllarca yalnız bırakmayan gök gürlediğinde elini tutan uzak ülkelerin baş tacı olan kağan idi. O görülmemiş ülkelerin gezilmemiş yerlerin açılmayan ufukların batmayan güneşlerin kralı idi. Ama bir gün gördüğü ve en güzel prenses o olduğuna inanan sofia ile karsılastı.
Onun ruh eşi o idi. Ama bitmeyen yolculuklar için prensesini bırakan kağan sofia yı kırk gün kırk gece aramış ama bulamamıştı.
Bu sefer onun için sofia yollara düşmüştü aylarca aç susuz kalan sofia o sesle kendine geldi.
Arkasında prensesini aramakta olan dudakları soğuktan çatlamış kardan kalbi donmamış ama yüzü bembeyaz olan kağan' ı gördü aynı halde olan sofia ağır adımlarla kağan'a yaklaşırken birden yere düştü ve gözleri kapandı.
Gözlerini açtığında new york'ta bir hastanede olduğunu ve baş ucunca kağan'ın bir battaniye ve elinde bir bardak sıcak çayla sofia'ya gülümsedi.
Sofia donmuş dudaklarının arasından kağan dedi ve sanki ona dünyanın en güzel kelimesini söylemiş gibi ona eliyle eifel kulesini işaret etti .
Sofia birden eifel kulesini görünce onun artık iki kahramanı olduğunu anladı çünkü artık biriside new york'idi...
O günün sonunda hastanede gecelediler.
Sabah olunca ilk isleri eifel kulesine gitmek oldu. Çünkü bir yandan new york aşıklar şehri olarak bilinirdi.
O gün sofia kağan'ın koluna girerek oradaki demire bir zincir bağladı. çünkü o zincir ömür boyu ayrılmamak anlamına gelirdi.
O günden sonra new york'ta büyük bir kar yağışı başladı.
Ve o günden sonra kimse evden çıkmadı.
Ama sofia ile kağan ayrı idi çünkü onlar her akşam el ele eifel sokaklarında dolaşırlardı. Ve onların hikayeleride öylece uzayıp gitti.