Gözlerim , rahatsız edici güneşe daha fazla dayanamayıp aralandığında inat etmeden uyandım. Yapacak planları olan insanlar uykuda ısrarcı olmamalıydılar ne de olsa.
Gergindim ve tüm aile bunun farkında olmakla beraber ellerinden geleni yapıyorlardı benim için.
Yalnızca bir hafta sonra tüm sene hazırlandığım sınavla yüzleşecek ve ondan sonrasını yaratacaktım.
Sadece sınav odaklı kalıyordum daha sonrası hayallerdi ve zaman bir hayalpereste hiç olmadığı kadar hızlı davranırdı.
Hayalperest olmayı özlüyorum bazen gözlerimi kapatıp istediğim her şeyi elde etmiş birisi olarak yaşamayı hayal etmek o kadar huzur verici ki bazen gerçeklere dönmeyi hiç istemiyorum.
Güzel bir anne kahvaltısının ardından tekrar başlıyorum çalışmaya. Ama daha sakin ve akıllıca. Kendimi fazla da yormak istemiyorum ama ya bir şey kaçırmışsam diyerek gözlerim yokluyor sayfaları.
Annem geliyor sonunda elimden zorla bıraktırıyor kitabı kalemi yeter artık diyor e haklı da
-Teyzelerin geldi iki sohbet edelim kafan dağılır.
İşte şimdi saçmaladı. Teyzelerim sınavda tüm sayfayı kaplayan paragraf sorularından daha yorucu ama annemin bundan haberi yok.
Kalkıyorum ama nasıl zor. Nerdeyse çalışma masama sarılıp ağlıcam beni bırakma diye.
Bunu düşünmek yerine anneme biraz ısrar etsem Meliha teyzemin linç girişimi ile karşılaşmazdim belki.
Meliha teyze konuşuyordu komşusunun kızının ders çalışmaktan kör olduğunu anlatıyordu galiba onun gibi bir şeyler söyleyip onaylamamı bekliyordu ama ben çoktan aptal bir sırıtışla hayallerime dalmıştım.
YOU ARE READING
HIGH AND LOW
ChickLit... Ruhumuz ve dünyamız arasında bir yükseliyor bir alçalıyoruz...
