ေဟး...။ဒီတစ္ခါ၅၂၈ေမတၱာတစ္ခ်ိဳ႕ကိုေဖာ္ျပမယ္။ၿပီးေတာ့
၁၅၀၀တန္တစ္ပုဒ္ကိုေရာေပါ့...။
.................................................................
ေနာက္နာရီဝက္ေနရင္ထြက္ခြာေတာ့မယ့္ေလယာဥ္
ကိုေစာင့္ေနရင္းအေငြ႔ေတာင္မေသေသးတဲ့
ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္ကိုေသာက္လိုက္သည္။
Style panနဲ႔အေပၚကလက္႐ွည္အျဖဴေရာင္ဝတ္
ထားတဲ့ထိုအမ်ိဳးသမီးကေတာက္ပေနတယ္။
လက္ထဲကနာရီကCKတံဆိပ္ျဖစ္ၿပီးအမိေျမကို
ျပန္ရေတာ့မည့္အတြက္စိတ္လႈပ္႐ွားေနမိသည္။
အရင္ကေက်ာေလာက္ဝဲခါေနသည့္ဆံပင္ေတြက
အခုေတာ့ဂုတ္ေထာက္ေလာက္သာက်န္ေတာ့
သည္။႐ွည္လ်ားေနတဲ့အရပ္ကႏိုင္ငံျခားသူေတြလို
တစ္မ်ိဳးၾကည့္ေကာင္းေနတယ္။ဘာဘီ႐ုပ္လိုလွတဲ့
သူမကေတာ့သက္ျပင္းတစ္ခ်က္သာခ်ရင္းဝင္လာ
တဲ့phကိုကိုင္လိုက္သည္။
"အင္း...ommaအခုရတဲ့ေလယာဥ္နဲ႔လာၿပီ
Appaေရာသက္သာလား?"
"Omm...Appaကေမ်ွာ္ေနတာမို႔လာသာလာခဲ့
ေနာ္ကေလးေလးLili"
"Omm Omma..."
"ခ်စ္တယ္အေမ့သမီးေလး..."
"သမီးေရာဘဲ...။"
Appa...ဟုတ္တယ္..။အခုKoreaကိုျပန္ရမွာ
Appaေၾကာင့္...။Appaေနမေကာင္းဘူးဆိုလို႔
ျပန္ရမွာ။Appaကကိုယ့္အေပၚေကာင္းခဲ့လား?
Omm...သူလုပ္ေပးႏိုင္သေလာက္ေကာင္းခဲ့ပါ
တယ္။မမနဲ႔ခြဲတာကလြဲလို႔ေပါ့။
"Koreaသို႔ထြက္ခြာမယ့္ေလယာဥ္...*@^+"
ေလယာဥ္ထြက္ေတာ့မွာမို႔ေကာ္ဖီခြက္ကိုအမိႈက္ပံုး
ထဲထည့္ၿပီးထြက္လာတယ္။ထိုင္းကိုလာတုန္းက
လည္းလြယ္အိတ္တစ္လံုးနဲ႔ဘဲလာၿပီးKoreaကို
ျပန္ေတာ့လည္းဒီလြယ္အိတ္ဘဲ...။
ခ်ိဳသာတဲ့အျပံဳးေတြနဲ႔အတူႀကိဳဆိုလိုက္တာေလယာဥ္မယ္ေလးေတြ...။
ထိုထဲကကိုယ္သိတဲ့တစ္ေယာက္ကိုေခါင္းသာၿငိမ့္
ၿပီးႏႈတ္ဆက္ခဲ့သည္။VVIPအတန္းကကိုယ့္ေနရာ
မွာအသာထိုင္လိုက္သည္။
ခဏၾကာေလယာဥ္ထြက္ၿပီးေဘးနားလာရပ္တဲ့ေျခတစ္စံုကိုမ်က္လံုးမဖြင့္ၾကည့္ေပမယ့္လည္းသိေန
သည္။
"Yr...Lalisaမေတြ႔တာၾကာၿပီ..."
"Park Chaeyaungနင္ေလယာဥ္မယ္ျဖစ္
တာငါအံျသလို႔မဆံုးဘူး"
"ငါကလွတယ္ေလ"
"ေအးပါ။"
"Korea...ကိုဘာလို႔ျပန္တာလဲ?"
"Appa...ေနမေကာင္းဘူး..။"
"ေအာ္သက္သာသြားမွာပါ"
"Hope that soo"
