Mi testamento

7 0 0
                                        

Mientras configuro este mi testamento presiento que mi mayor miedo es el olvido, más terror/ horror es saber que en México se da muy bien hacernos olvidar, ignorar y como ultima consecuencia perdonar.
Las posibilidades de una radiografía/autopsia/ biopsia a estos cuerpogeografia es encontrar dentro de nosotros fragmentosescombros de México. Para saber que dentro de nuestra individualidad contenemos multitudes. A propósito de todo lo que esta pasando en el país; hace eco preguntarme qué carajo puedo heredar si dentro de este ensamblaje me he deformado y desconfigurado tantas veces.
Al reconocernos como multitud compartimos inquietudes/necesidades en las que transitamos como un solo cuerpo que se vuelve habitante de estos malestares colectivos, las cuales nos convocan a la comunidad a movernos como un gran organismo vivo que podría tener cualquier rostro, pero en su lugar nos configuramos un entramado de voces vivas.

Heredar deriva a entregar, de que más nos podemos despojar que no se nos haya arrebatado; no podría heredar mis bienes del estado son rehenes, pero les dejo mis sueños, inquietudes, imaginares y necesidades para que se me pueda recordar no olvidar; con con-suelo al olvido porque la educación gratuita me enseñó que la materia no se crea ni se destruye solo se transforma y hoy sé que no me voy. Fe de esto: 601 fosas clandestinas en territorio veracruzanos, con 518 cuerpos, 560 cráneos y 53.606 fragmentos humanos, porque se pretende al enterrar, ocultar la verdad, pero la tierra es aliada y siempre la va hacer brotar. Advierto que el recordar es volverse fragmentos: el escombro,  residuo del ser que reside en la memoria del otro; la memoria descompone y compone un collage sonoro, visual.

Hoy por eso expongo mis razones, como costras causando comezones; tirando palabras con la fe que creyentes lanzando oraciones. Si te lo pregunta el cajero no dones, abróchate los cordones que agüas perro vas a caer en sus transacciones,  privatizaciones, instituciones.

Cordero de dios que quitas el pecado del mundo no espero que me perdones por mis contradicciones me encuentro re-formulando mis posiciones. Multa y sanción por ir a exceso de necesidad de contarte mis males atascan-dome en tráficos verbales, censuras, mutilación-multa y sanción, mutilación de mis extremidades, brutalidades publicadas un periódico amarillista,

carne humana molida a la vista,

buscando quien se resista

a la acidez del color amarillo que se nos derrama en la bilis, nos exhibe en el peor escenario, escenas de diario corriendo al mil por ora' carnal le pusieron un diablito a nuestra energía, no la están tranceando, chupando, agotando. Nos quieren ocupados, nos quieren cansados porque así ya no hay tiempo para pensarrespiraralargar el soñar y roncar.
Recortarnos las posibilidades para caber en tan reducido espacio, cansancio,
Sobrevivir es flotar entre la orina, la sangre, los residuos podridos de este lugar.

https://youtu.be/XwsJlUdklmk

https://youtu.be/o2zf28T0LFU

Ai ajuns la finalul capitolelor publicate.

⏰ Ultima actualizare: Jan 04, 2023 ⏰

Adaugă această povestire la Biblioteca ta pentru a primi notificări despre capitolele noi!

Misión melancolía destino plutonPovești de care să fii obsedat. Descoperă acum