ZORAKİ EVLİLİK

ZORAKİ EVLİLİK (ONE)

"Evleniyorsun?"
Babamın dediği şey üstüne duraksadım.

"Ne evleniyor muyum?"
"Evet evleniyorsun. Hemde hemen."
Dedi babam. Olmaz ben daha evlenemem. Tamam okulunu bitirmiş, 23 yaşında bi kadın olabilirim ama daha evlenemem ki!

"Ne saçmalıyorsun baba sen. Niye evleniyorum ki ben."
"Şirketimiz batmak üzere. Sen de yeni ortağımızın oğluyla evleneceksin."
"Hayır öyle bir şey olmayacak. Evlenmeyeceğim."
"Evleneceksin dediysem EVLENECEKSİN."
"Anne bir şey söylesene babama."
"Evlendirmeyelim kızımızı Barış. (babamın adı) O daha küçücük."
"Neresi küçük Sevgi. (annemin adı) EVLENECEK. Bugün dışarda yemek yiyeceğiz. Sizde tanışacaksınız."
"SENDEN NEFRET EDİYORUM BABA"
diyip ağlayarak, evden koşarak çıktım ve arabama bindim.

Eceye (arkadaşım) mesaj attım.
BEBEĞİMMM'e: buluşalım mı? Acil!!
BEBEĞİMMM'DEN: olur KUZUMMM. Ben her zamanki gittiğimiz cafedeyim.
dedi. Bende her zamanki gittiğimiz cafeye gittim.

"İyi misin kuzum ne oldu sana?"
"Ece"
"Efendim canım. Korkutma beni söyle ne oldu."
"Evlendiriliyorum. Hem de zorla."
"Neeee"
dedi ve Eceye sarıldım. Herşeyi anlattım.
"Peki aklında ne var ÖYKÜ. (benim ismim)"
"Bilmiyorum Ece."
"En azından çocuğu bir görseydin."
"Görsem bile ne değişecek Ece. Birbirimizi severek evlenmedikten sonra."
"Haklısın bebeğim."
dedi o sırada da annem aradı. Hiç açmak istemiyorum ama açtım.

"Efendim."
"Canım kızım benim. Seni bende evlendirmek istemiyorum biliyorsun dimi? Sen benim daha bebeğimsin. Birtanemsin."
"Biliyorum annecim. Sadece ben hazır değilim. Bi de tanımıyorum."
"Haklısın kızım ama-"