Eskisi Gibi Olamam Artık

1.bölüm

Uzanıp gökyüzünü izlediğim yatağımda huzursuzca kıpırdandım. Yine göğsümde bir acı yavaş yavaş kendini belli ediyordu.Bu acı kısa süreli olsada nefesimi kesiyordu ve yoğun bir ızdırap çekiyordum.Yaklaşık olarak 15-20 saniye süren bu acı bana 10 dk gibi gelmişti. Ve nihayet acım dinmişti.Kafamı sağa çevirdim ve yıldızıma baktım evet o benim yıldızımdı. Hatta bir adı bile vardı PEYNİR. Bence bir yıldız için olabilecek en iyi isim buydu. İkizime,en yakın arkadaşıma bile anlatamayacağım şeyleri ona anlatıyordum.Bu ritüel ruhumu hafifletiyordu sanki. Bu gün ben ve ikizim Savaşın 18.yaş günüydü.Peynir'e son kez bakıp gözlerimi yumdum.

^-^ ^-^ ^-^
Yatağımın sağ tarafında oluşan çökme ile ağır ağır gözlerimi açtım savaş giyinmiş ve beni uyandırmaya gelmişti.
S:  canım uyansana ya bu günde kış uykusuna yatılmaz ki
A: ulan çocuk cümleye canım ile başlayınca ve bana bu kadar benzeyince sana kızamıyorum...
S:bende seni seviyorum Ada ama kalkman lazım,kahvaltı yapıp annemle alışverişe gidicekmişsiniz
A:eee sen gelmiyor musun? annemle beni yalnız bırakma lütfen şimdi gider elbise aldırır bana o
Savaş tam cevap verecekken annem aşağıdan bizi çağardı. Savaşı odadan postaladıktan sonra banyoda işlerimi hallettim ve odama gelip üstüme bir şort ve abimin kolsuz siyah tişörtünü giydim. ve evet bir de abim vardı.Barkın Akarsu abim 24 yaşındaydı.Şirkette babama yardım ediyordu.Bir nevi babamın sağ kolu gibiydi.Babam savaş ve beni daha önce hiç şirkete götürmemişti.Bizimde şirkette söz hakkımız vardı ve 18 yaşından sonra bizde koltuklarımıza oturacaktık. Abim savaşın aksine biraz sert mizaçlıdır.Savaşta dışarıya karşı soğuktur ama benim yanımda tam bir gevşeğe dönüşüyor bu tabirim yüzünden üzgünüm ikiz ama gerçekler. :(
Her neyse herkesten bahsetmişken kendimi es geçsem olmazdı sanırım.Ben aslında gece gibiydim karanlık ama dikkatli bakınca yıldızlar kadar parlak...
4 yıl önce lisenin ilk yılı en yakın dostumu çocukluk arkadaşımı motor kazasında kaybetmiştim AGAH ... biz çocukluktan beri aynı yerde,aynı okuldaydık ilkokuldan beri 7 arkadaş hiç ayrılmamıştık.tatillere bile her yaz 1 kere beraber tatile giderdik.tabi bunda ailelerimizin arkadaş olma payıda yüksekti. 15 Mayıs 2015 Agah ve abisi motorla gezintiye çıktıklarında bir tır ile çarpışıp kaza yapıyorlar ve abisi ağır yaralı Agah ise olay yerinde ölü bulunuyor.Agahın abisi mert abi aylarca komadaydı sonunda bir şekilde hayata tutundu ama Agah gitmişti.Hepimiz bu durumu ağır atlattık.Ben grupta Agah ile en yakın olandım bu durum beni çok derinden sarstığı için uzun süre destek aldım türlü türlü haplar kullandım ama bir şekilde atlattım.ben bu olaylar sırasında daha çok içime kapandım.kendi arkadaşlarım dışında çoğu kişiyle muhattap olmamaya başladım.neyse daha fazla ayrıntıya girmeyeyim size kendimi ben anlatmayayım siz okudukça anlarsınız.hızlıca merdivenlerden ikişer üçer zıplayarak indim ve bahçeye çıktım kahvaltı sofrası hazır ve tüm aile beni bekliyordu.Azcık geç kaldığım için aç olan abim ve Savaş bana yan yan bakıyorlardı.Tabi sofrada babam olduğu için götleri yemiyor laf atmaya.övünmek gibi olmasın ama babam biricik kızı olduğum için beni ayrı bir sever ve bu iki canavara karşı hep korurdu. kahvaltımızı yapmış çalışanların getirdiği içeceklerimizi içiyorduk ki annem lafa daldı
Zeliha Hanım:ada hanım karnımızı doyurduk sırada alışveriş var kalk hadi çantanı al gel baban bizi bırakacak işe geçerken.
Ada: Anne lütfen gitmeyelim bak kocaman dolabım var içi tıka basa dolu israf bunlar ben bir şort ve tişort giyerim yeter akşam için
Z.H:kız ada beni mütevazi kişiliğimden çıkartma ben ne dersem o hadi kalk!

Babama baba yardim et dercesine baktım ve cevap olarak bana omuzunu silkti.Aşk olsun babalık böyle mi olacaktık seninle...
el mahkum yerinden kalktım ve annem ve babamın peşine takıldım.
^-^ ^-^ ^-^
Arabada ilerlerken 6363891729. isyanımı dile getiriyordum.
A: Ama baba o savaş ve abim evde yatsın ben alışverişe gideyim adil mı hıh söyle bana.
ben biliyordum babam bana hak veriyordu ama annemin korkusundan sesini çıkaramıyordu. Ah be Kerim Akarsu ne hallere düşmüştü...
annem bana kızarken babam halimize bıyık altından gülüyordu.
Bir anda öndeki kamyonun devrilmesi ile babam dağılan dikkatini toparlayamadı ve arabanın hakimiyetini kaybetmişti hızlıca uçuruma doğru sürükleniyorduk. Artık çığlık atmaktan boğazlarım yanıyordu.babam bir şeyler diyordu ama duymuyordum.sarsılmanın etkisi ile kafamı cama vurmuştum. kafamdan akan kan yüzümü işgal etmişti.babam kemerini çıkartıp yanıma geldi.kendini bana siper ediyordu anladığım kadarıyla.gözlerim artık benim kontrolüm altında değildi yarı kapalı bilincim ise her şeyi zorlaştırıyordu.Artık benim için yolun sonuna gelmiştik anlaşılan. bir yanım abim,ikizim ve arkadaşlarımı ardımda bıraktığım için üzülüyor bir yanım ise Agah'a kavuşacağım için mutluydu.Gözlerim yavaş yavaş kapanıyordu bedenimi sanki başka biri kontrol ediyordu.Işin garip tarafı ise hiç acı hissetmiyordum.en son hatırladığım şey annemin çığlıklarıydı gerisi karanlık...

evet ilk bölümün sonuna geldik bufaya kadar geldiysen hoş geldin babuş.👾❤