A kiedy nadejdzie nowy dzień
Mnie tu już nie będzie
Odejdę stąd nim nastanie świt,
Ku białym kierując się zorzom
Metalowe ostrze wybawi mnie
Od trudów tego świata
Bo życie boli i rani,
Bardziej niż cokolwiek innego
Mam dosyć życia w cierpieniu tym
I w trudach tego istnienia
Dość bólu, strachu, melancholi,
Nostalgii i cierpienia
Z maską na twarzy przez życie szłam,
Lecz teraz dość, już starczy
Dosyć mam śmiechu, zasłony łez,
Krzyków i rozpaczy
YOU ARE READING
Wiersze
Poetryuwierzcie mi, nie chcecie tu wchodzić, depresja, śmierć, samobójstwo urządziły sobie tutaj świątynię i przeplatają się ze sobą, gdy zechcą ułożyć się w nowe zdania, wersy, zwrotki i w końcu wiersze, także zapraszam do ucieczki...
