1993,
Kadın karanlık sokakta gerilerek yürüyordu elindeki telefonun loş ışığı yanlızca önünü aydınlatıyordu,
İçindeki ürperme duygusu tüm vücudunu kaplamış adeta felç olmuş gibi hissediyordu.
Geniş deponun önünde durdu ve gözyaşlarını sildi,
Deponun kapısını sürükledi, korkak fakat hızlı adımlarla içeri girdi.
Köşede duvara yaslanmış yüzünün neredeyse tamamı kan içinde olan bir adam vardı,
Kadın adamı fark ettiğinde olabildiğince hızla yanına koştu, dizlerinin üzerine çöküp adama baktı.
Gözyaşları şiddetlenmişti, kocasının bir suçlu olduğunu biliyordu bu onu etkilemişti ama korkuyordu şimdi
Kalbi ikiye ayrılmışçasına acıyordu,
Kadın adamın kanlar içindeki yüzünü avuçlarının içine aldı,
Kapanmış göz kapaklarına dokundu,
Kadın tek eliyle karnına dokundu,
ve titreyen sesiyle küçük bir cümle kurdu.
"Bebeğim baban gibi güçlü olmanı istiyorum,"
Evli bile değillerdi fakat kadın onu kocası kabul ediyordu, sadece kendine ait olduğunu biliyordu,
