Tekrar merhaba arkadaşlar bu da diğer hikayem umarım beğenirsiniz.
Onun kollarında kendimi huzurlu hissediyorum. Ama son zamanlarda bir değişiklik var sanki benden daha uzak gibi kollarında olan sıcaklık, şimdi onu hissedemiyorum. Belki de bana öyle geliyor.
Sabah harika bir kahvaltı hazırlamışken o hiç bir şey yapmamışım gibi
- Dışarıda yerim, dedi ve çıktı.
Ne oluyor bu adama böyle neyse moralini hiç bozma keyifsiz zaten biraz.
Hastaneye vardığımda ilk hastam içeri girdi. Ona ilaçlarını yazdım ,çıkarken
-Doktor hanım doktorluk kutsal bir meslek. Küçüklük hayalimdi ama başaramdım. Dedi ve kapıyı kapattı.
O an bir yandan hastama üzülürken diğer yandan kendimle gurur duydum. Değişik bir gün, neyse daha yapılacak çok iş var.
Çıkışta garaja doğru yürüyordum arabanın kapısını açtım. Üç araba öteden sesler gelmeye başladı. Korkmuştum ama birinin yardıma ihtiyacı olabilirdi. O yöne doğru yavaşça yürümeye başladım. Yerde yatan vurulmuş bir adam vardı. yüzüne telefonumun ışığını tutunca onun bu sabah ki adam olduğunu fark ettim. Yavaşça yerden kaldırdım ve yardım çağardım. Berk'i aradım geç kalacağımı söylemek için ama bir türlü cevap vermiyordu. Belki uyumuştur diye zorlamadım.
Adam tedavi olduktan sonra bir gün hastanede gözetim altında tutulmasına karar verdim.Onu görmek için içer girdim.O da beni görünce tanıdı
-Ne demiştim doktor hanım doktorluk kutsal meslek. Orta yaşlardaki bu amca bana öyle söyleyince içim bir cız etti. Adı Murat'mış.
-Murat amcayla bir sohbetin ardından kendisine dikkat etmesini söyledim, hastaneden çıktım. Arabaya bindiğimde Berk'in hala beni aramaması tuhafıma gitmişti. Eve geldiğimde kapıyı açacağım an Berk kapıyı açıverdi.
-Nerede kaldın? diye sordu.
Tam cevap veriyordum ki
- Sana bir şey söylemem lazım dedi
beni kendine çevirdi ve gözlerimin içine baktı.
-Çisil ben...
Yorum ve beğenilerinizi bekliyorum.
