Matem tutar yokluğun da bile sessizlik..
Alışırım sanıyordum gidişine..
Yordu beni sensizlik..
Darbe yedi kalbim manasızca..
Cümleler yetersiz kaldı ve de hissiz..
Zamansız geçip gittin sen..
Kapanır sanırdım yaralar..
Kapanan bir şey yoktu oysa..
Üstünü örttüm sadece..
Kendimi karanlıklara kapattım..
Mum bile yakmadım..
Şehrin ışıkları bile sönük kaldı..
Sabahı bekliyorum gelirsin belki diye..
@Viva
