AŞKIN GÖZYAŞLARI

DEĞER

Bir sabah uyandığımda daha 16 yaşındaydım. Daha hayatımın baharındaydım.Çok büyük hayalleri olan genç kızdım.
Hiç kimseye zarar vermeyen ve herkese umutla yaklaşan bir genç kızdım ben.

Herkes bana  senin yerin okulun diyiyorlar.Ben onlara çok hak veriyordum.Benim yerim okulumdu.Daha lise 3  geçecektim.Ama çalışmaya bir yandan da mecburdum.Çünkü okul yakında başlıyacaktı.Ne bir okul kıyafetim var ne de bir ayakkabım.Babam desen gözü paradan başka birşey görmüyordu,annem ise çocuklarının hep yanındaydı.Hep bize dua eder Allah'tan yardım isterdi.Annem benim için bir melekti.Ama babam hiçte öyle değildi.O benim için şeytanın elçisi, şeytandan bir farkı yoktu.O kızına değer vermeyen, kızını 3 kuruş için zengin herifin oğluna satan bir adamdı.İşte o benim gözümde fakirlikten,nefesimizi kokutan bize hergün şiddet uygulayan adam"Mustafa Arslanlı"ydı...

Sabah uyurken burnuma leş gibi içki kokusu gelmişti.Yine kesin
o babam olacak adamdı yine benden ne istiyordu.

"İlayda,kalk lan bana çabuk içki al"

Yemin ediyorum babam olacak herif bir gün içki sevdasından ölüp gidecekti.

"Yeter artık bıktım senin şu pis içkilerinden"

Konuşacaktım,susmayacaktım.
Hep bunca zaman sustuğum için ezildim,dışlandım ve hep  bunlardan dolayı şiddet görmüştüm.

"Ne diyon lan sen,bana karşı mı çıkıyon?"

Eyvah korktuğum şey başıma gelmişti.Kesin yine bana şiddet uygulayacaktı.Daha dün bana uyguladığı şiddetin etkisinden kurtulamamıştım.Şuan çok korkuyordum.Bu sefer nereleri mi morartacaktı?

"Lan sana soru soruyorum cevabını versene lan"

Annem kapının yanında belirlenirken,babam hala sorduğu sorunun cevabını bekliyordu.Yavaş yavaş büyük beden olan pantolonunda ki kemeri çıkarıyordu.Ben hala etkisiz olarak vurmasını bekliyordum.Vurduğu yer acımıyordu tam sol tarafım acıyordu.Çünkü orası hiç bir zaman ne sevindi ne de o adam tarafından sevildi.Hayatında beni hiç  bir zaman sevmedi.En son bana değer verdiği an "Ömer Karayiğit" ve biricik oğlu "Burak Karayiğit"le tanıştırdığı zaman. O zaman ki sevgiside yalandı.Sadece blöf yapıyordu bizi mutlu aile tablosu olarak görsünler diye.O zaman öyle gördükleri zaman beni Burak'la daha çok yakıştıracaklarını ve bizim aileye bu konu daha çok güvenebilecekleri söyledi babam olacak adam!

Zaten burak'ında beni taktığıda yoktu bende onu hiç takmadığım gibi.Burak benden 2 yaş büyüktü.O ise 18 yaşındaydı.Ben de 2 ay sonra allah izin verirse 17 yaşıma girecektim.

Birden yatağa çarptığı kemer sesi gelmişti kulağıma.Şuan bir tarafım korkma sen cesur kızsın ilayda,buna da direnebilirsin.Ama diğer tarafım ise sen vallaha bittin bu sefer onun elinden kimse seni alamayacak annen olsa bile.

"Seni bu sefer gebertecem bir allahın kulu bile seni benim elimden alamaz bu sefer bittin"

"Mustafa,allahını seviyorsan yapma ne olur daha dün zaten geberttin kızı"

"Sen karışma Tuğba"

Birden hızla kemeri bacağıma doğru götürdüğü gibi yere hızlıca savruldum.Çok canım yanmıştı.Kesin oram moraracaktı.Yine bu sefer kemerle belime vurmuştu.Gözlerimde ne göz yaşı vardı ne de içimde ağlama duygusu.Sadece titriyordum bir kez daha vuracaktı ki birden kapı çaldı.Büyük ihtimalle komşular olmalıydı.Çok bağırmıştı bana,nasıl vurmuştu öyle.Annem kapıya bakmaya çoktan gitmişti.Babam olacak herifte üstüne başına çeki düzen verip son kez çıkmadan bana baktı.