Ya Bi Siktir Git

1.Bölüm (Mert'in Hikayesi)

Arkadaşlar merhaba. Hikayenin devamı gelecek. Bölüm bölüm atmayı düşünüyorum. Düşüncelerinizi yorumlarınızı eksik etmeyin. Beğenirseniz takip etmeyi unutmayın. İyi okumalar..

Güne yine lanet okuyarak başlamıştım. Son birkaç ayım hiç değişmiyor. Sabahları düzenli bir şekilde kendime ve hayata küfrederek başlıyorum.

Sonu gelmeyen sorular soruyorum kendime, bok yuvası pansiyonda her sabah kalkarken. Neden, neden, neden??? Sonu gelmeyen sikik sorular.

Neyse yine çok uzattım. İşe geç kalıcam. İş dediğime de bakmayın. Dizi, filmlerde figüranlık yapıyorum. İnsanların pek adam yerine koymadığı birisiyim kısaca. Gerçi onları da sikine de takan vardı ya neyse. Yüzümü yıkadım kendime geldim. Saat 6.30 olmuş. Bir an önce çıksam iyi olacak. Yoksa geç kalıcam. Üstüme birşeyler alıp çıktım dışarı.

İstanbul çoktan ayaklanmış. Çöp toplayan dayıya selam verdim. Dayanmış çöplüğe sigarasını tüttürüyor. Yaşıyorsun bu hayatı Pezevenk dayı dedim.

Ha siktir lann, dedi ağzımı yaya yaya güldüm. Aslında adı Abdülmuttalip ama hem söylemesi çetrefilli olduğundan hem de bu isim pek onu yansıtmadığından kendi kendine lakap takmış.

" Pezevenk ula benim adım bundan sonra" demiş bir gün beleş rakıyı fazlaca kaçırınca. Pezevenkim ulan ben diye uyutmamış milleti. O gün bu gündür lakabı Pezevenk olarak kalmş.

Tam sokağa dönecekken "Cuvaran var mı layn" dedi. Türkçeyi yeni söküyordu, anlaşılan. Yok Pezevenk dayıcım diye bağırdım, son derece ciddiyetimle. Ha siktir lan it, diye homurdandı. Ben de yoluma devam tabi.

Yürürken telefonum çaldı. Bizim ekip başı geliyor muyum diye teyitte yine. Biraz daha adımlarımı hızlandırdım. Cebimden 2001 paketini çıkardım. Gizli, saklı bir iş yapar gibi. 3 tek kalmış. Yaktım bir tanesini. Metroya gidene kadar kafamı açar en azından.

Yenikapı metrosuna geldim, 5 dakika sonra. Tam metroya girecekken benimkini gördüm. İki gözümün çiçeği dükkanı erkenden açmış yine. Ela gözlerine vurulduğum. O kadar da aceleye gerek yok öyleyse. Bir sigara daha yakıp dumanının altında kül olalım.