KORKU GÜNLÜĞÜ

CİNNET

Bugün gezimin ilk günü ve ben Amerika da bir oteldeyim.

Size biraz otelin dış görünüşünden ve iç görünüşünden bahsedeceğim.Otelin dışı baya eski ama sizi kendine çeken çok acayip bir tarafı var.Bu oteli bilerek seçmiştim zaten,bazı kaynaklardan bu otelde olan çok korkunç olayları okumuştum.Otel 1970 yapımı, bir ismi bile yok sadece otel yazan üflesen uçacak bir tabelası var.Girişte suratsız bir adam size anahtarınızı veriyor.Bence çokta ilginç bir adam,konuşmuyor sadece bakıyor,korkmanız için bu bile yeterli bence.

Otelin merdivenleri sanki bizi taşıyamıyordu,tahta gıcırtıları kulak delici bir inleme gibiydi.Duvarlar eskimiş kağıtları dökülüyordu,burada bu akşamı nasıl geçirecektim bilmiyorum.Beş kat merdiven çıkmıştık,kaçacak olsam buradan inmek biraz zor olabilir dedim içimden.Odaya geldiğimde kapı numaramın üstünde 237 yazıyordu.Bu numara beni biraz ürkütmüştü çünkü okuduğum bilgiler arasında bu odada 3 kişi intihar etmişti.Kimse neden intihar ettiklerini de bilmiyordu.Yani bu durum tam bir bilinmezdi.

Erkek arkadaşım Tuna'yla kapıyı açmıştık,ikimizde biraz korkuyorduk burada nasıl kalacağımızı düşünüyorduk.Ama kalmak zorundaydık çünkü tek ucuz otel ve ilgimi çeken tek yerdi.Odanın içine girdiğimizde,çift kişilik eski bir yatak,eski bir televizyon,dolap ve banyo vardı.Banyosu o kadar pis ki girdiğimde kusmamak için kendimi zor tutmuştum.Hemen banyoyu temizleyip duş almıştık.Sonra hazırlanıp yemeğe aşağıya inmek zorundaydık.Yemeğe indiğimizde aslında umduğumdan daha güzel yemekler vardı ama otelde toplasan 20 kişi bile yoktu.Bu benim içime biraz daha şüphe düşürmeye başlamıştı.

Yemeğimizi yemiştik ve odamıza çıkıyorduk,merdivenlerden çıkarken 3. kattaki bir odadan çığlık sesleri geliyordu.Tuna hemen elimi tutup beni koşarak odaya çıkartmıştı.Çok korkmuştum bu otelde kalmak istemediğimi söylüyordum.Tuna da hiçbir şey yok aşkım korkulacak belki bir çift bizim gibi kavga ediyordur dedi.Ama biz kavga ettiğimizde ben böyle bir çığlık atmıyordum bu çok başka bir çığlıktı.

Televizyona bakmak istedik ama o kadar eski bir şeyin çalışmayacağı kesindi zaten.Kapatıp yatmaya karar verdik,ikimizde uyurken bir anda aynı çığlıkla yataktan zıplamıştık.Çığlık o kadar yakındı ki sanki yanımızdaydı,ikimizde korkudan titriyorduk, ışığı yakmak istemiştik ama elektrikler kesikti.Camdan baktığımda her yerin ışığı yanıyordu,sadece buranın elektriği yoktu.Telefonlarımızın flaşını açıp,öylece odada bekliyorduk sesler kesilmiş derin bir sessizlik hakimdi.Hemen eşyalarımızı toplayıp odadan çıktık ve merdivenlerden inmeye başladık,tahtalar öyle bir ses çıkarıyorlardı ki sanki kaçıyorlar yakalayın dercesine.Girişe geldiğimizde yemek yediğimiz 20 kişi ve önlerinde girişteki o adam vardı.Tuna önüme geçti ve neler oluyor dediğinde...

Yüce ruhlar buradan çıkmamanızı emretti dedi girişteki adam.

Ben ve Tuna korkudan bembeyaz olmuştuk,korkudan ne yapacağımızı bilmiyorduk.Tuna hemen beni kolumdan tutup koşarak üst kata çıkartmıştı ve tabi ki de arkamızdan herkes koşarak geliyordu.Kaçarken bu kattaki bütün kapıları denedik ama kilitliydi,sadece bir kapıyı açık bulduk ve hemen odaya girdik.O kadar korkuyordum ki ağlamaktan konuşamıyordum.Tuna bana sarıldı ve korkma seni bu odadan çıkartacağım dedi.Bende sadece nasıl diyebildim.Her yerde bizi arıyorlardı ve en sonunda bizim odaya girmişlerdi bizde hemen duş perdesinin arkasında saklanıyorduk.Bizi fark etmemeleri için nefes bile almıyordum,derin bir sessizlik olmuştu,gittiklerini düşünmüştük.İlk önce Tuna çıkmıştı sonra da ben yavaşça odadan çıkıp aşağıya doğru indik.Kimseler yoktu tam otelden çıkacaktık ki arkadan bizi birileri tutmuştu.

Tam bu sırada uykumdan uyanmıştım bu nasıl bir kabustu.Sabah olmuştu ve ben hala rüyanın etkisindeydim.Tuna yoktu yanımda birden panik olmuştum,dün gece yaşananlar acaba doğrumu diye düşünürken.

Tuna banyodan çıkmıştı o kadar korkmuştum ki anlatamam.Hemen ona sarılıp gördüğüm rüyayı anlatmıştım oda aşkım saçmalama böyle şeyler olmaz dedi.Dudaklarıma bir öpücük kondurup hazırlanmaya başlamıştık.Aklıma gelen tek şey bu odada ölenler cinnet mi geçirmişlerdi.Çünkü bu rüyaları her akşam görmek insana her şeyi yapabilirdi.

Girişe gelmiştik otelden ayrılmak için,anahtarlarımızı bırakıp burayı terk etmek istiyordum.Giriş de ki o adam anahtarları alıp,yine hiç bir şey söylemeden sadece baktı bize.Tam dışarıya çıkmıştık ki ben çantamı içeride unuttuğumu fark etmiştim.Tuna taksi aramakla meşgul olduğu için benim almam gerekiyordu.Korkarak da olsa içeri girmiştim ve adamın bana bakışlarıyla çantamı alıp otelden çıkarken...

Yüce ruhlar size elveda diyorlar.

Demişti adam ve birden yok olmuştu,kendimi kapıya koşarak nasıl attığımı bilmiyordum.O kadar korkuyordum ki,Tuna'ya hemen gidelim aşkım dedim.Taksi gelmişti,eşyalarımızı koyup hemen arabaya bindim,otele son bir kez baktığımda bizim kaldığımız odadan,girişteki adam ve karanlık bir yüz bana bakıyorlardı.

Oradan uzaklaştığımızda ise inşallah bir daha onları görmem diye dualar ediyordum.