TANITIM
aynanın karşısına geçti genç kız.Dün gece çıkarmaya üşendiği elbisesinden kurtulmak için fermuarı yavaşca indirdi.Elbisesini üzerinden def ettikten sonra aynada çıplak kalan bedenine baktı.İlk defa görmüşcesine inceledi kendini.Bir kaç dakika sonra aynaya sırtını döndü.Makyaj masasına birkaç adım attı ve sandalyesine oturdu.Eline aldığı pamuğa makyaj temizleme suyundan damlattı,Pamuğu göz kapaklarına götürdü ve kurumuş göz makyajını sildi.Pamuğu yere atıp yenisini aldı.Yine makyaj temizleme suyunu damlattı.Yüzüne dağılmış kırmızı rujunu sildi.Yüzü artık çırılçıplaktı,olabildiğince doğal...
Bu sefer yüzünü inceledi.Ve sonra eline demir bir makas aldı.Omuz hizzasında kesmeye başladı siyah saçlarını.Her makas darbesinde yere düşüp dağılıyordu şaç tutamları...
Sandalyesinden kalktı ve boy aynasının önüne ğeçti.acı dolu bir şekilde gülümsedi kendine.Yansımasına "Sen mutlusun" dedi "SEN MUTLUSUN" ve yanaklarından bir damla süzüldü...Evet o mutluydu ama başkalarına göre...Hep gülümserdi. Yaptığı en büyük hata buyda zaten. Herkese iyiyim demek...
Yavaşca yere çömeldi.Dizlerini kendine çekti. Kollarınıda dizlerine sardı ve öne geri sallanmaya başladı.Küçük göz yaşı damlaları irileşti ve sıklaştı.Bu kez de kendine "Ben mutluyum!" dedi ve tekrarladı birçok kez "Ben mutluyum!" "Ben Mutluyum!" "BEN MUTLUYUM!". Her kelimesinde daha fazla hıçkırmaya başladı.Her hıçkırışında daha fazla yıkılmaya...
O daha çok gece ağlayanlardandı.Yastığına sarılır ve bağıra çağıra sessizce ağlardı.Kalbindeki boşluk gözünden damlayan tuzlu sular sayesinde okyanusa dönüp dolacağına inanırdı.Ne komik!!! Bir türlü dolmadı o boşluk...
Kendine, her gece o hatırlayamadığına olan özleminin arttığı saaatlerde sorardı genç kız "Kim bu özlediğim kişi?Kim???" . ve uyuyana kadar tekrarlardı "Kahretsin ki özlüyorum seni,özlüyorum" diye
Onun hayatı tekrarlardan ibaretti zaten.Sabahları "Ben Mutluyum", geceleri "Özlüyorum"...
