✍🏻

Birini unutmaya çalışırken bile hatırlamaktı. aşk hiç vazgeçmeyecekmiş gibi sevmekti ama öyle olmadı. düşündüklerimiz bile bi yalandı. bizim için yani benim için... çünkü biz hiç aslında biz olamadık.
Zaman geçtikçe insan anlıyo. çok sevmek yetmiyor ,bazen vazgeçilince değerin anlaşılıyor ;bazen hiç bi zaman anlaşılmayacak üzere üstün toprakla örtülüyor ve en sonunda sen de kabullenmek zorunda kalıyorsun. ne kadar canın yanarsa yansın seni kafasından silen dahası kalbinden silen birini sen de siliyosun .çok zorlanıyosun bazen, pes ediyosun ama en sonunda onun seni kalbinden fırlatıp atışı gibi sen de onu atmayı başarıyosun .o sırada canın yanmıyo değil ama acısını azaltmayı zamanla yaşadıkça öğreniyosun ve bi zaman sonra alışıyosun .onsuzluğa ,belki de yalnızlığa...