TWELVE: The Last Chapter
“LOUISSE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
Hindi pa nag si-sink in sa utak ni Louisse yung huling salitang sinabi ni Terron. Na sususnduin daw siya?
Nagulat nalang siya nang nakita niya si CHARLES na tumatakbo at hingal na hingal. Mukha pa itong nag-aalala at tinatawag yung pangalan niya.
“LOUISSE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” muling tawag nito sakanya. Siya naman shocked. Ano bang nangyayari ba’t mukhang siraulong nag-aalala sakanya si Charles? -___-
Tumayo siya sa swing
Nang makalapit na si Charles sakanya bigla nalang siya nitong..
Niyakap.
Mahigpit na yakap.
“Shit! Akala ko kung ano na nangyari sa’yo! I was so damn worried!!!!! Shit! Ano bang ginagawa mo dito?! I got text message from idc who! Sabi niya nahimatay ka daw! Pucha naman!! Kung mahihimatay ka wag naman dito sa park at hindi mo ko kasama! Fck. you don’t know how worried I am!”
O___O masyadong speechless si Louisse sa mga sinabi ni Charles. Plus the thought na grabe yung higpit ng yakap ng lalaki sakanya. Di niya alam pero kinikilig siya!
When she finally pulled herself together, nagsalita siya
“H-hoy! I’m okay ano ba. I can’t breathe na”
Bumitaw naman si Charles and look at her. Checking if she’s really fine.
“Ano ba kasing nangayri!!!”
“I am okay. Hindi ako nahimatay! Adik”
“WHAT?! Eh sino yung nagt—AH SHIT!!! Sasapkin ko yun pag nakita ko!”
