Gramzopolia

Vasilca

Sonunda eve gelmişti,buna ev diyebilirse tabii. Sonuçta bu yerde kimse onu takmıyor,umursamıyorsa kim buna bir ev diyebilir ki ? Yantè tabii ki ! "Bunlar hep iyi niyetimden" diye hatırlatıyordu kendine ama aklından acaba kendini fazla mı övüyor diye geçiriyordu eh kusursuz insan yoktu belkide haklıydı belkide haksız ama tek bildiği kendisinin doğru/olumlu/pozitif yöndense arada bir yerde olduğunu düşünmesi onu delirtiyordu. Bundan vazgeçip direk yatağına zıpladı zaten evde kimse yoktu. Sabah uyanınca fark etti ki evde kimsenin olmaması onu kimsenin takmamasının sebebiydi. . . eh 7su gibi soğuk biryerde donamamak zordur kahvaltı yaparsa giyinmekten okula geç kalırdı o yüzden uyanır uyanmaz giyindi çantasını hazırladı ve yola koyuldu. O lanet yerden geçerken hep korkardı ürkerdi sadece bir döküntüydü ama birşeyler sanki onu çağırıyordu, bilmiyordu ki asıl onu çağıranlar o dökük yer değil okuldaki haberlerdi. Okula varınca şoka uğradı o güzek lila rengi tırtıklı uzun ve yüksek tatlı bina yanmıştı okul bahçesinde millet toplanmıştı o zaman o sesi duydu o top atış sesi, korktu halkın arasına karıştı ve onu aradı. Mevij hiçbir yerde yoktu gidip bayan Mjevid'e sordu o hiç okula gelmemişti ki bahçeye kaçası. O anda farketti şuanda Mevij'den daha önemli işler vardı ! Yanık bir bir bina ve top sesleri, neler oluyordu buralarda ?! Olamaz yoksa yine mi onlardı,bundan 70 yıl önce şehirlerini yok eden o kansız yaratıklar (!) Tarih derslerinde Arancanlar iyi gösterilmiyordu maalesef ama yinede o bir Arancan olarak (etniken) vatanını her daim savunurdu,herzaman haricen. Eve koştu okulu boşverdi,canı zaten daha önemli değil miydi !? diye düşündü düşündüğünü hiç tanımadığı annesinin ve hiç tanımadığı annesinin sözünü dinlemek zorundaydı kısacası eve gitti. Haberlere baktı ve evet bunlar Arancanlardı ama bu sefer şehirlerini yok etmeye gelmemişlerdi,bu top atışı Hanciya'nın bu sefer Arancanlarla aynı tarafta olmasının bedeliydi