KAYIP

BAŞLANGIÇ

    Kaybolmuştum kalabalığın içinde annem babam buhar olmuşlardı sanki. Ağbimi görür gibi oldum elinde kitap koşturuyordu. Aniden bir kasap dükkanı belirdi önümde. Dükkanın paspasında kan damlalarıyla aşk yazıyordu. Birden içerden çığlık sesleri geldi. İçeri baktığımda yerde abim yatıyodu. Ve birden çığlık atarak uyandım.

    Bu rüyayı en son annem kanserden öldüğünde görmüştüm. 2 yıl olmuştu annem öleli. Ama hala acısını derinlerimde hissediyorum. Annem... herşeyim. Tam iyilişiyor diye düşündüğümüz bir anda ansızın yalnız bırakmıştı beni ve hala ona ihtiyacı olan içimdeki çoçuğu. 4 yıl kemoterapi görmüştü. Ben ilk hastalandığında 11 yaşındaydım. Evet pek küçük değildim ama annem kanser olmadan önce de narin bir bünyeye sahipti. Çabuk hastalanır hastalanıncada kolay kolay atlatamazdı. O ölünce çok sordum kendime niye iyi insanlar ölür diye . Hala da soruyorum cevabı olmasada.

    Kapı açıldı ve babam içeri girdi. Korkarak yanıma yaklaştı. Yine epilepsi krizi geçirmeye başladığımı düşünmüş olmalı. "İyiyim baba, sadece kötü bir rüya..." sözlerimi duyar duymaz rahatladığını hissettim. Annemin ölümünden sonra üstüme titremeye başladı. Onun için de çok zordu. Evdeydi ama ruhu burda değildi sanki ama yinede sorumluklarının farkına vararak bizden önce toplamıştı kendini.

    Yatağımında bana yakın bir şekilde oturdu. Önce gözlerime baktı sonra "Elmira biliyorum bu yaşananlar..." kelimeleri toplamaya çalışıyordu sanki " annenin ölümü..." nefesimin kesildiğini hissettim. Bunu fark etmiş olucak ki ellerimi avuçlarının içine aldı. " Elmira, annen eğer hayatta olsaydı ve seni böyle görseydi kahrolurdu. Sen böyle biri değildin evet duygusaldın ama dünyadan uzak değildin. Bu evi sattım, artık burdan gidiyoruz. İstanbul' a..." hani olurya uzun ilişkiniz vardır. Uzun zamandır zar zor ilerliyodur ve birden ayrılırsınız işte öyle bir duygu var içimde hem bittiğine sevinen hem de üzülen. Şaşırmıştım hissettiklerime... Uzun zamandır içimde hüzünden başka bir şey yoktu ve şimdi aniden bu yaşam kıpırtısı, tuhaftı doğrusu.

    Düşüncelerime dalmışken kapının yanında duran ağbimi farkettim. Gülümsüyordu. Uzun zamandan, aldığı uyuşturucu tedavisinden bu yana ilk defa. Yaşadığımı hissetmeye başlıyordum. Evet artık matem bitmiş zümrüdü ankanın doğuş zamanı gelmişti...