The Eve

The Eve 1

" Kim jongin ထြက္​လာလို႔ရၿပီ"

ရဲမႈးရဲ႕​ေအာ္​သံႏွင္​့အတူ​ေနာက္​က​ေနလိုက္​လာ
တဲ့သူက​ေက်ာင္​းဝတ္​စံုကလည္​းဖ႐ိုဖရဲျဖင္​့...
ဆံပင္​​ေတြကလည္​းရႈပ္​ပြ​ေနကာလမ္​းသူရဲပံုျဖင္​့
မို႔သက္​ျပင္​းကိုသာအသာခ်လိုက္​မိ​ေတာ့သည္​။

"Kyungsoo ကိုသိ​ေနလို႔သာ ဒီအတိုင္​း​ေလး
လက္​ခံလိုက္​တာ​ေနာ္​တကယ္​ဆိုအခ်ဳပ္​ထဲကို
ဒီိလိုအႀကိမ္​​ေပါင္​းမ်ားစြာဝင္​ထြက္​​ေနတဲ့သူဆို
လက္​မွတ္​​ေလးတစ္​ခ်က္​ထိုး​ေပးရံုနဲ႔လႊတ္​​ေပးလို႔
မရ​ေတာ့ဘူး"

​ေက်ာင္​းကထဲကသိတဲ့သူငယ္​ခ်င္​းကရဲမႈးျဖစ္​​ေန
တာမို႔က်​ေနာ္​့ကို​ေျပာ​ေတာ့သက္​ျပင္​း​ေမာကိုထ
ပ္​ခ်လိုက္​မိရင္​း...

"အင္​းပါကြာ အဲ့ဒါ​ေၾကာင္​့လည္​းငါကပိုၿပီး​ေက်း
ဇူးတင္​​ေနရတာပါ"

"​ေက်းဇူးအတင္​ခံခ်င္​လို႔မဟုတ္​ပါဘူးkyung
Sooရာ ​ေက်ာင္​းတုန္​းကငါ့အိမ္​ကမ​ေျပလည္​လို႔
မုန္​႔ဖိုးမ​ေပးႏိုင္​​ေပမယ္​့မင္​းပဲငါ့ကိုမုန္​႔​ေတြဝယ္​​ေ
ကြၽးခဲ့တာ​ေလဒီ​ေက်းဇူး​ေတြကိုငါမ​ေမ့ပါဘူး"

သူနဲ႔က်​ေနာ္​​ေျပာ​ေနတာကို​ေဘးမွာထိုင္​​ေနသ
ည္​့သူကစိတ္​မ႐ွည္​သလိုဆံပင္​​ေတြထဲလက္​ကို
ထိုးဖြကာသက္​ျပင္အ႐ွည္​ႀကီးကိုခ်လိုက္​တာမို္​့...

"အင္​းပါကြာ ငါဘယ္​မွာလက္​မွတ္​ထိုးရမလဲ?"

"အာမခံသူ​ေနရာမွာလက္​မွတ္​ထိုးပါ ​ေနာက္​တစ္​ခါရန္​မျဖစ္​ပါဘူးလို႔လဲဝန္​ခံကတိ​ေနရာမွာ
လက္​မွတ္​ထိုး​ေပးပါ"

"အငး္​"

"က်စ္​ အပို​ေတြ "

လက္​မ​ွတ္​ထိုး​ေနစဥ္​​ေဘးက​ေန​ေျပာလိုက္​သည္​့
သူ​ေၾကာင္​့က်​ေနာ္​မ်က္​​ေမွာင္​ၾကဳတ္​ကာျပန္​ၾက
ည္​့လိုက္​​ေတာ့သူကဂ႐ုမစိုက္​စြာပင္​အၾကည္​့လဲႊ
သြား​ေလသည္​။ လက္​မွတ္​ကိုၿပီး​ေအာင္​ထုိးလို
က္​ၿပီးထရပ္​လိုက္​ကာ...

"စခန္​းမႈးကိုအရမ္​း​ေက်းဇူးတင္​ပါတယ္​ခဏခဏ
ဒုကၡ​ေပး​ေနရလို႔လည္​းအားနာပါတယ္​​ဗ်ာ"