- Ölüm nasıldı? Sadece hayattan kopmak falan mıydı ya da unutulmak mı?
- Neden?
- Ölünce nasıl görünür insan?
- Bence " onun güzel yüzünde ölüm bile güzeldi..."
( Ölüme fısıldayan adam)
( Yalnız diyaloglar bana ait hfdjgd )
___________________________________________________
- Neden böylesin?
- Nasılım? Yani ölü gibi mi?
- Sayılır.
- Sayılır derken ?
- Yani ölü gibi değil. Zaten "Ölmek için fazla ölüsün "
( Ölüme fısıldayan adam )
___________________________________________________
- Kendi hayatınla çelişiyorsun.
- Ben mi?
- Evet.
- Bunu nerden çıkardın.
- Olman gerekenden farklı.
- Bu iyi bir şey mi?
- "Sudan korkan balık" gibi...
( Ölüme fısıldayan adam )
(Cümleyi tam hatırlamıyorum k.b. )
___________________________________________________
- Hayattan korkmuyor musun?
- Hayır.
- Kaybedecek bir şeyin yok mu?
- Ne olsun ki?
- Seni üzüntüden sarsacak bir şey gibi.¿
- "Dedim ya...Kaybedecek hiçbir şeyim yokken,en fazla ne olabilirdi ki?"
( Ölüme fısıldayan adam)
(Heralde bu bölüm hep Öfa olacak nfjskx )
___________________________________________________
....
- "Bulutlar ölü.
- Nerden çıkardın bunu?
- Tavan benim. ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte...
- Peki...Gri bulutlar?
- ölürken pişman olanlar.
- Yağmur?
- Ölürken pişman olan bulutların ağlaması..."
( Ölüme fısıldayan adam )
(Bunun tamamını kitaptan aldım.)
___________________________________________________
Özgür & Yosun
( Bir dahaki bölüm "gözlük" kitabı olur heralde...)
