Sabahına farklı düşüncelerle uyanıcağımızı bile bile her gece tekrar hayal kurmaktır umut ve aynı zamanda çaresizlik.
Çaremiz olsa umut eder miydik yada hayallerimizi bir kaç cümleyle tarif edip gerçekleşmesi için sabır edip bekler miydik?
Bunu yazarken içime çektiğim sakin ama bi o kadar da endişeli nefesi yıllar öncede çekmiştim içime eskisinden de beter , yıllar onuda harap etmiş.
Acı ve zor zamanlar ; yaşayana uzun olur derler ya ,benim ki güzel di ama sonu kötü bitti belki de o yüzden sadece saniyelerden ibaret .
Kaybettiklerimi hatırlarsam ne kadar acıyacağını bildiğimden vermişimdir onu da aldığım nefesle beraber.
Her gün tekrar bir günü yaşayarak hatırlattım kendime olanları ,
Şimdi ise karanlık bir ormanda tek başıma sesimin yankısını bırakıyorum ufuğa
Belki biri bunu hissederde
Yaşadıklarım sadece bir sır olarak kalmaz diye.
Her şey seni ilk izlememle başladı...
Sıcacık sokaklar aralık ayında ,
Kaldırımlar yanıyor sanki cehennem kumundan,
Ay içimi de yakıyor bitmek bilmeyen şu yollarda,
Arkamda bıraktığım onca ses insan ,
Kaçtığım bir masa ve verilmiş bir söz.
Bana yakışan bir hareket olmadığını savundular ama nerden bilirler ki ben kimim
Beni hiç dinlemediler.
Onunla girmek istemediğim bir yuva
Aynı kaptan su içmek istemediğim bir adam
Kaçmam gerekirdi belki de bu şekilde değil di
Ama pekte bir şansım yok gibiydi
Şimdi önümde bir sürü taştan yazı
Soğuk mermer
Sıcak toprak ve bir avuç yeşillik
Benim gibi bir sürü insan
Bi o kadar ölü bi o kadar hayatta
İnsan ölmez anılar bâkidir
Nefes aldırır
Ruhu sokakta hala dolandıran geri de bıraktıklarımızdır
Kendimi dinledim saatlerce benim içimde asırlarca bitmek bilmeyen yıllarca
Bi buraya bakmazlardı
Neden gireyim ki bembeyaz duvağımla
Kara toprağın koynuna
Asıl burda atar kalp
Burda bulur yaşam son
Ve tekrar canlanır insan
Topraktan geldim
Toprağa gideceğim
Ve yine topraktan geleceğim
Bir hışırtıyla irkildim beni bulan onlar olamazdı
Bu kadar zarif olamazlardı
İliklerime kadar titredim
Kanımın bedenimden buhar olup uçuşunu hissettim
Yavaşça bir nefes alıp etrafımı izledim
Yanılmıştım oysa sadece benim gibi bir garip
Kendini dinlemeye gelmişti
Duyduğum o hışırtılar kalbinin sesiydi
Ona rahatsızlık vermek istememiştim
Bi hayli iyi giyimli ve gergindi
Etrafına şaşkın bakışlar atıp tuhaf isimler seslenmekteydi
Bütün gerginliğimi atıp yanına gittim
Ona doğru yaklaşırken böylesine bir yerde
Siyah takım elbisenin bu denli temiz oluşu ve ütülü oluşu beni sersemletmişti
O da kaçak bir damat mıydı ki ?
Bakışlarını üzerimde hissettim
Halbuki ona doğru atmam gereken daha onlarca adım vardı bu sessizlik benim gibi onuda sersem etmişti
Ama gözleri sanki beni bekliyor gibiydi
