Alarm sesiyle uyanmıştım yine.
12 senedir okusam da alışamamıştım alarm sesine. Erteleyip tekrar uyumak için çabalarken annemin derinden gelen seslenişini duydum.
'Alarmı kapatmayı bırak kalk artık' diyordu.
Ama yinede şansımı deneyip kafamı yastığa gömdüm tam uyuyacaktım ki vücudumda hissettiğim soğuk suyla kalktım. Başımda dikilen abimdi, yine yapmıştı yapacağını.
"Ne olurdu sanki 10 dakika daha uyusam yetişecek bir yerim vardı ama umrumda değildi."
Zar zor olsada kalktım yataktan.
Ben kalkana zaten abim geri annemin yanına inmişti bende soğuk suyla duş alıp üstüme bir şeyler geçirip aşağı indim.
Gördüğüm şey karşında şok olmuştum nasıl olurdu bu. Ben bön bön bakarken annem seslenmesiyle kendime geldim. İlk başta irkilsem de fark etmemiş olacaklar ki babana hoşgeldin demiycek misin demişlerdi.
"Ama nasıl olurdu daha yurt dışından gelmesine 4.5 ay vardı neden gelmişti erkenden bir aksilik olduğunu düşünüp direk babamı sorguya tuttum"
- Neden erken geldin?
- Bir aksilik mi var?
- Birine bir sey mi oldu?
Diye soruları arka arkaya söylerken annemin Nefes al istersen Açılay deyişini duyup sustum.
Sahi neden erkenden gelmişti hala sorumun cevabını almamıştım derken babam ayağa kalkıp yanıma gelip sarılmıştı ilk karşılık veremedim çünkü hâlâ olayın şokunu atlatamamıştım sonra babamın sıkıca sarmalamasına karşılık verdim. Kahvaltı masasına oturmuştuk sorduğum sorularımın teker teker cevabını almaya başladığımda daha çok şoka girmiştim.
"Tabi ya babamın erkenden gelme sebebi bir tek bu olabilirdi. İş için gittiği şirket batmıştı. Peki ya şimdi nolcaktı."
Ben düşüncelere dalmıştım ta ki annemin kalk okula git deyişini duyana kadar. Kalkıp hazırlanıp okul yolunu tuttum.
Geç kalmıştım derse ama kolejde okuduğum için ve ailevi durumu iyi olan öğrenciler arasında olduğum için hoca yok yazmamıştı yine çok şanslıydım. Yerime geçip oturduğumda Asel'in bana baktığını fark ettim.
"Asel benim en yakın arkadaşımdı"
Bir şey mi var diye soracaktim ki Asel benden önce davranıp sormuştu. Bir şeyimin olmadığını söyleyip dersi dinlemeye çalıştım. Ama istediğim gibi olmadı kafam allak bullak olduğu için ders dinleyemiyordum bırak ders dinlemeyi bir yere odaklanmış oraya bakıyordum sadece. Ta ki birinin kapı tıklamasıyla kendime gelene kadar.
Erkek öğrenci sınıfın kapısını çalıp içeriye girmişti ve ben o çocuğu ilk defa görmüştüm okulda.
"Nasıl olurdu okulda herkesi tanısamda bu çocuğu nasıl tanımazdım büyük ihtimalle yeni gelmişti okula"
Hocanın tekrar çocuğa seslenmesiyle düşüncelerimi bir kenara koyup onları izledim.
- Hocam Açılay Kandemir'i müdür çağırıyor.
- Açılay kızım yine ne haltlar yedin.
Demesiyle hocanın yerimde kalkıp kapıya yol aldım aslında şaşırmaya gerek yoktu. Alışmıştım artık müdürün yanına gitmeye.
Müdür odasına varana kadar çocuğa bir kaç soru sormuştum.
- Adın ne?
- Neden seni ilk defa görüyorum bu okulda?
- Nakille mi geldin, kovuldun mu?
Çocuk şok olmuş yüzüme bakarken ben hâlâ sorularımı üsteliyordum.
"Herhalde anında benden soğumuştu haklıydı da. Neden sormuştum bu kadar soru. Başkası olsa umrumda olmazdı ama bu çocuk neden beni bu kadar alakadar etti demeye kalmadan"
Çocuk duraklayıp Burak demişti.
- Adım Burak.
Memnun oldum bende Açılay.
- Biliyorum zaten müdür sayesine öğrendim demişti yeşil gözleriyle gözlerim içine bakıp.
Müdürün kapısının önüne gelmiştik ben tam kapıyı tıklatıcaktım ki Burak
12/A sınıfım bir derdin olursa gel dedi.
Sonra tebessüm edip yanımdan ayrıldı.
Bende kapıyı tıklatıp müdürün odasına girdim. Odaya girince gördüklerim karşında şok oldum.
- Ne vardı odada beni bu kadar şok edecek
- Alışık olmadığım bir şey olacak ki şok oldum.
Hadi birazda siz merak edin bakalım diğer bölümde görüşürüz minik okur kuşlarım .
~BÖLÜM SONU~
Bana Ulaşabileceğiniz hesaplar.
Instagram: sudeglsm_
Twitter: sudeglsm1
