Dünyanın en güzel yerlerinden olan İstanbul da yaşayan karel ailesi vardır.
Bu aile çok mutlu ve huzurla yaşarlar karel ailesinin annesi Müge Hanım 33 babası Mahmut Bey 38 yaşındadır.
Müge hanım hamileydi 9 aylık Mahmut Bey de çifçilikle uğraşırdı fakat çok sinirli asabi ve fevliydi.
Bu yüzden eşiyle çok sorun yaşıyor bazende şiddet bile uyguluyordu.
Bu durum eşini çok korkutuyordu ilerdeki hayatını kötü etkilemesinden genç annenin sancısı tuttu.
Galiba bebek geliyordu aile çok mutluydu hemen hastaneye gittiler ve doğum gerçekleşti bir kız çocuğu dünyaya gelmişti.
Karel ailesi bebeğin ismini Sara koydu. Sara bebek bebekliğini çok güzel geçirdi.
Aradan 2 sene geçti sara bebek 3 yaşına girdi ama malesef daha o yaşta bir şiddete şahit olmuştu.
Babasının annesini dövdünü canlı canlı görmüştü zavallı çocuk bu böyle 7 yaşına kadar devam etti.
Sara 7 yaşında ve tatlı bir kız çocuğu olmasına rağmen babası hiç düşünmeden Müge hanımı ve kızına
şiddet uyguluyordu.
Bu durum arttıkça ailedeki bağ zayıflıyordu en önemliside Saranın durumuydu.
Zavallı çocuk evlerinde kim bilir nelere şahit olmuştu.
Aradan 1 yıl geçmiş bugün Saranın doğum günüydü 8 martdı.
O gün bir çocuk için ne kadar değerliydi kim bilir.
Sara içinde öyle bir gündü. Sara odasında zıplaya zıplaya oynuyordu.
" Yaşasın bugün benim doğum günüm bugün benim doğum günüm "diye eğleniyordu ki salondan bir çığlık sesi duydu.
Bu sesle yavrucak dona kalmış altına işemiş içerde ne oluyordu ki korka korka minik adımlarla salona doğru yürüdü kapının önüne geldiğindeyse gözlerine inamamış küçük kız annesi yerde kanlar içinde babasının elinde bıçak küçük kıza bakıyordu.
Sara çok korkmuştu koşa koşa odasına girdi.
Kapıyı kitlediyatağın altına girdi korkudan gözlerini bile kapatmıştı zavallı salondan tıkır tıkır ses geliyordu.
Sara bir saat kadar yatağın altında uyuya kalmış uyandığında ise hiç bir ses gelmiyodu ama sara yinede yatağın altından çıkmaktan korkuyordu.
Sonra bir ses duydu ama bu çığlıktan farklı bir sesti. Babası değilde evde sanki başka birileri daha vardı. Küçük kız daha çok korkmuştu.
Gelen sesin sahibi belli olucaktı biraz sonra saranın odasının kapısına tekmeyle vurulmaya başlandı.
Kapının kilidi kırıldı ve içeri girdi biri yatağın altına eğildi ve saraya seslendi.
"Ben polisim kızım korkma gel" evet gelen polisti.
Çok iyi birine benziyordu aldı beni yanında 2 polis daha vardı.
Sarayı alıp götürdüler mahkeme kararıyla sarayı yetimhaneye verdiler.
Sara yetimhaneye gittiği ilk günler durumu çok iyiydi oynamayı eglenmeyi her çocuk gibi severdi.
Yetimhaneye geleli 1 ay olmuştu ve bu 1aylık süreçde gayet mutluydu.
Daha sonraları ise saranın bazı davranışlarını doktorlar farketmişti.
Ama bu davranışlar çok farkı ve anormaldi.
Sara kendi kendine konuşuyordu sanki birileri varmış gibi yanında onunla oynuyormuş gibi fakat tek başınaydı.
YOU ARE READING
SARA'NIN CİNAYETLERİ
HorrorDUYURU ÖNEMMMLİ!!!!!!! "Sayın okur arkadaşlar bu hikayeyi korku konusu ele alarak yazmak istedim kısa bir bilgi vermek istiyorum küçük bir kızın içindeki hislerini kontrol edemeyip içine kapanması sonucu iç dünyasında baska bir hayat kurması ve bunu...
