🖤~Mini Stories~🖤

1)🖤~Το όνειρο~🖤

Κοίταζα τον ουρανό...
Τον κατάμαυρο ουρανό...
Τα αστέρια του...
Τα πιο φωτεινά που υπήρχαν εκεί ...
Πιο φωτεινά και από το φεγγάρι.

Δύο αστέρια.....Δύο αστέρια που μου θυμίζουν κάτι .Μου θυμίζουν εσένα.
Εσένα όταν σε είχα ...όταν με κοιταζες ....πριν πεθάνεις.
Μου θυμίζουν τα μάτια σου .Αυτά τα μάτια ...τα καταγάλανα.
Τα κοίταζα για αρκετή ώρα από το παράθυρο του δωματίου μας . Του πρώην δωματίου σου.Και του νην  δικού μου .

Μετά από αρκετή ώρα κοιμήθηκα .
Ξημερώματα 12=ης Απριλίου ξυπνάω από όνειρο που σε είδα .
Μου έλεγες κάτι . Συγκεκριμένα μου έλεγες να μην ανησυχώ . Μου έλεγες να προχωρήσω την ζωή μου .Αλλά εγώ ήθελα εσενα.Μονο εσένα στην ζωή μου . Εσένα που με έκανες να νιώσω πως είναι να σε αγαπάει κάποιος .

Οι γονείς μου με μισούσαν .
Με παράτησαν ...με ταπεινωσαν .
6χρονών κοριτσάκι το παράτησαν στο δάσος μόνο του .
Δεν με έψαξε πότε κάνεις( γενικά σε όλη μου την ζωή) ...Εσύ με βρήκες μετά από δύο μέρες . Εισουν με τους γονείς σου στο δάσος και κάνατε
πικ-νικ .Εισουν 8 ετών τότε.
Μετά με πήρατε μαζί σας.Εμαθα από την τηλεόραση ότι οι γονείς μου αυτοκτόνησαν.
Τότε είναι που μίσησα τον εαυτό μου. Εσύ με βοήθησες .

Όσο τα χρόνια περνούσαν , κάτι αναπτυσσόταν μεταξύ μας . Κάτι μεγάλο. Κάτι το οποίο φάνταζε παντοτινό.
Ήμουν 16  και εσύ 18 .Οι γονείς σου πέθαναν. Η τηλεόραση πάλι έλεγε ένα νέο . Το οποίο πάλι ήταν άσχημο . Μέσα σε αυτά τα δεκαέξι μου χρόνια έχασα 4 -ας πούμε - αγαπημένα μου πρόσωπα . Και μετά μου απέμεινες μόνο εσύ .

Ο ένας βοηθαγε τον άλλον με τον τρόπο του  . Πλέον εγώ 20 κι εσύ 22 .
Τα είχαμε ξεπεράσει όλα .
Αγαπιομασταν .
Παντρευτηκαμε .
Ήμουν 25 εσύ 27 .
Άλλο ένα γεγονός αναφέρεται στην τηλεόραση.<<Ο 27χρονος Ηλίας Κ......... σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 06:30 το απόγευμα όταν γυρναγε από τη δουλειά του.>>
25 χρόνια.....αυτά τα 25 χρόνια ....5 αγαπημένα μου άτομα σκοτώθηκαν . Το τελευταίο άτομο ήσουν εσύ .
Και ο κόσμος μου κατέρρευσε.

Έπεσα σε κατάθλιψη.
Εκείνο τον καιρό δεν ειμουν και πολύ καλά . Είχα ζαλάδες και εμετούς.
Την επόμενη μέρα πήρα τεστ εγκυμοσύνης . Βγήκε θετικό.
Λόγω όμως της κατάθλιψης και του ότι δεν έτρωγα απεβαλα ........
Πόσα ακόμη να αντέξω??
Αποφάσισα να αυτοκτονήσω.
Ήρθες πάλι στο όνειρό μου . Μου είπες να μην το κάνω ...μου είπες ότι αξίζει που ζω ....αλλά εγώ ήξερα ότι δεν άξιζε που ζούσα .
Πόνος, στενοχώρια, θλίψη ήταν τα συναισθήματα που ένιωθα 25 χρόνια .
Λίγα ευχάριστα πράγματα .
Σε άκουσα βέβαια.
Δεν αυτοκτόνησα.

Μετά από ένα χρόνο εσώκλειστη στο σπίτι μας, αποφάσισα να το κάνω .
Σε είδα σε όραμα που μου είπες πως δεν είναι ακόμα η ώρα . Σου είπα ότι για εμένα είναι .
Ήθελα να είμαι μαζί σου .Το ήθελα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Μου είπες να κάνω ότι πιστεύω εγώ, καλό για μένα .
Το σκέφτηκα αρκετά αλλά τελικά αυτό που ηθελα να κανω ήταν να είμαι μαζί σου .

Σκέφτηκα επίσης αρκετούς τρόπους αυτοκτονίας .
Ο πρώτος τρόπος ήταν να πάρω την πολυαγαπημένη σου γραβάτα και να κρεμαστώ από το φωτιστικό.
Ο δεύτερος τρόπος ήταν να πάρω το όπλο από το δεύτερο συρτάρι του γραφείου σου  .
Ο τρίτος ήταν να ανέβω στην ταράτσα του σπιτιού μας και να πέσω .
Όλοι αυτοί οι τρόποι αυτοκτονίας, διαδραματίζονταν στο σπίτι μας .
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι αλλά αυτοί ήταν που μου πέρασαν από το μυαλό εκείνη τη στιγμή .

Τελικά αποφάσισα τον τρίτο τρόπο , σε συνδυασμό με τον δεύτερο , αλλά λίγο διαφορετικά.
Θα δέσω ένα σκοινί σε ένα κάγκελο, θα το περάσω στο λαιμό μου και θα πηδήξω από την ταράτσα .
Λίγο πριν ακουμπήσω στο έδαφος το σκοινί θα είχε τελειώσει κι εγώ θα πνιγομουν ακαριαία .

06:10 το απόγευμα ανεβαίνω τα σκαλιά .
06:13 εφτασα στην ταράτσα.
06:15 έδεσα το σκοινί στο κάγκελο.
06:17 έφτιαξα την θηλιά.
06:19 πέρασα από το κεφάλι μου το σκοινί.
06:22 βγήκα έξω από τα κάγκελα.
06:25 κοίταξα την ώρα .
06:27 ξανακοίταξα την ώρα γιατί θέλω να πεθάνω ακριβώς την ίδια ώρα με τον Ηλία μου . Τον μόνο ανθρωπο που με αγάπησε και τον αγάπησα αληθινά .
06:29 και 40" πηδάω.
06:30 πεθαίνω .

Βλέπω ανθρώπους καθηλωμένους να με κοιτάζουν.
Βλέπω ασθενοφόρο να έρχεται προς το άψυχο σώμα μου .
Γυρίζω από την άλλη και βλέπω ένα φως .
Φτάνω αυτό το φως .
Σε βλέπω να μου χαμογελάς .
Ακούγεται μια φωνή <<The end >>...

Ξυπνάω από ένα μεγάλο όνειρο .
Βλέπω τον Ηλία δίπλα μου  να κοιμάται.
Ξυπνάει .
Μου λέει ή μάλλον με ρωτάει τι ώρα θα έρθουν οι γονείς μου  .
Εγώ τον κοιτάζω αποσβωλομενη .
Τον ρωτάω κι εγώ με την σειρά μου αν ζουν .
Και μου απαντάει με χιούμορ <<Γιατί να μην ζουν?>>
Και του λέω <<Σωστό κι αυτό >> ........

This is the end ....you know?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤