The Maze Runner-Second Book-The Scorch Trials [✔]

~♥Κεφαλαιο 1ο♥~

Vasia's (POV)

Ανοίγω τα μάτια μου σιγά σιγά.Το φως περνάει μέσα από αυτά κάνοντας τα να κλείσουν αμέσως.

Προσπαθώ να σηκωθώ αλλά με κανένα αποτέλεσμα.Το σώμα μου πονάει ολόκληρο.

Τα παιδιά με πλισιάζουν και έρχονται από πάνω μου κοιτώντας με.

"Δόξα τον Θεό, είσαι καλά.Πεινας;Δίψας;,"- με ρώτησε η Y/n χαϊδευοντας τα μαλλιά και το πρόσωπο μου ενώ ήμουν ξαπλωμένη κάτω στο ζεστό έδαφος.

"Λίγο νερό!Που βρισκόμαστε;Γιατί είμαστε τόσο λίγοι;"- ρωτάω αρχίζοντας να πανικοβάλλομαι.

"Δεν τα κατάφεραν όλοι.."- μου απαντάει η Emily προσπαθώντας να κρατήσει τα δάκρυα της.

"Τι εννοείς δεν τα κατάφεραν"

"Δεν τα κατάφεραν, τα Greivers τις πήραν μακριά."- είπε με τον τόνο της φωνής της να είναι πιο δυνατός αυτή την φορα.

"Που είναι;Θέλω να τις δω, που είναι, φωνάξτε τες!!"- φώναξα αρχίζοντας τα πρώτα δάκρυα να πέφτουν.

"Vasia, ηρέμησε!"- μου λέει ο Thomas προσπαθώντας να με καθησυχάσει.

"Που είναι;!!"- φώναξα.

Ο πόνος είναι τεράστιος.Δεν τον αντέχω.

Ουρλιάζω και κλαίω χωρίς σταματημό.Δεν μπορώ να το πιστεύω ότι χάθηκαν, όλες τους.

Εγώ φταίω, επρεπε να τις είχα βοηθησει όλες τους.

"Vasia σε παρακαλώ, ηρέμησε.Πρεπει να προχωρίσουμε."- μου λέει η Y/n με μια ήρεμη φωνή και μπορώ να διακρίνω τον πόνο και το κλάμα που έριξε πριν λίγο.

"Δ-δεν-ν  μπορ-ω, γιατί  ν-να 
γιν-νοται αυτά;"- μίλησα τραβλίζοντας.Δεν μου αρέσει καθόλου αλλά μου βγαίνει κάποιες φορές όταν είμαι χάλια.

"Απλά προσπάθησε, έλα σήκω"- μου είπε ο Thomas με ήρεμη φωνή και με βοήθησε να σηκωθώ τραβώντας με από το χέρι προσεκτικά κάνοντας με να στηριχτώ πάνω του.

Καθώς έχω σηκωθεί όρθια με την βοήθεια του Thomas, γυρνάω το κεφάλι μου και αντικρώ ένα άτομο, όχι και πολύ συμπαθες προς το πρόσωπο μου.

Η Lucy.

"Αυτή τι θέλει εδώ;Τι θέλεις ρε;"- είπα νευριασμενη κοιτωντας την Lucy όπου καθόταν κάτω στο έδαφος με έναν επίδεσμο γύρω από την κοιλιά της.Εφυγα απο την 'αγκαλια' του Thomas και έκανα λίγα βήματα προς το μέρος της.

"Εγω-"- είπε μισοκλαμμενη.

"Σκάσε!Δεν ήθελα να πεθάνεις εκεί έξω, αλλά μην τολμήσεις να μας ενοχλήσεις.Μην τολμήσεις να ενοχλήσεις εμένα.Ακουσες;"- της φώναξα.