Burası bir tımarene ben de burda bir memurum.Hayat zor ve acımasız bu laflar ilk günüm de öğrendiğim bazı şeyler, ben isimsiz kahraman size anlatacaklarım ise gerçek olaylar. Başka insanlardan öğrendiğim şeyleri dile dökmeyi severim 32 ARALIK 1997 yılında bir tımaranedeydim ve mesai satindeydim bu koskocaman tımaranede beni korkutan tek bir insan vardı.... o da berhudan kurttu yaşlı bir adam olmasına rağmen bana garip davranırdı. Bu adam şizofren hatasıydı ona yemek götürdüğüm de çoğu zaman bir şeyler mırıldanırdı ama nedediğni genelde anlayamadım o gün yılbaşı gecesiydi hastanedeki koridorların loş ışıkları renkli ışıklarla karışıp güzel bir atmosfer oluşturmuştu ve ben her 2 saatte bir hastalara bakıyordum ve her zamanki gibi Berhudanın odasına korkak bir tiple girdim. Her zamanki gibi birşeyler mırıldanıyor du ben anlamamıştım. Ama birkaç kelimeyi zor olsa bile seçebilmiştim banyoya bakmamı istemişti ona gidersem mutlu olucakmısın diye sorsamda cevap alamamıştım koridorun sonundaki masamda otururken gözüm banyoda takılı kalmıştı! İçimden gelen bir sesle banyoya doğru ilerledim banyonun kapısını yavaşça araladım kapıların altından ayak varmı diye bakmama rağmen hiçbirşey yoktu 3 kapı kapalıydı aralardan bakarken bir tuvaletin içinden bana bakan bir göz gördüm......
