Smierc dotyka kazdego czlowieka.
Wczesniej czy pozniej zatrzasnie swym wiekiem.
Smierc jest kara za grzech pierworodny,
za nieposluszenswo rodzicow pierwotnych.
Tak wynika ze starych przekazow,
nakreslonych przez rajskie obrazy.
Adam i Ewa wygnani sa z Raju,
nie moga zyc wiecznie juz w tym boskim gaju.
Odtad wszystko obumrzec musi.
Zamknac cykl zycia wokol swej duszy.
Dla istot rozumnych jest czyms niepojetym.
Kazdy czlek swiadomy jest tym przejety.
Bo do wiecznosci zostalismy stworzeni.
Rodzimy sie,wzrastamy,uczymy,rozumiemy,
dlatego jest policzkiem i zwykla potwarza
odbierac zycie istotom,ktore marza.
Smierc dla ludzi to wyrok surowy,
makabryczny zart z odcieciem glowy.
Obelga i klatwa rzucona zawziecie.
Drwina w twarz wysmiana i ciemne zaklecie.
Smierc jest koncem ziemskiego istnienia,
dla wielu takze jest koncem cierpienia.
Jest wybawieniem od ludzkich trudnosci..
Nadaje sens zyciu i sprawiedliwosci.
Bo zycie wieczne to dar przeogromny.
Akt zaufania dla niskazitelnych potomnych,
co serca czyste jak krysztaly maja
i miloscia swoja swiat opromieniaja.
Bog widzi zamysly i serca ludzkosci,
co zle i podle sa w swojej wiekszosci,
co sprawiaja,ze na Ziemi zawsze zlo triumfuje,
pokornych ludzi ciagle masakruje.
Dlatego Boze nie dopusc by Ciebie wykpili
i dar dlugowiecznosci sobie wykupili,
dlatego wrzuc w odchlan formule wiecznosci,
bo ludzkosc jak rdza toczy zlo jej kosci.
Nie dopusc Boze,by zlo triumfowalo,
po wieczne czasy moc swa objawialo.
Bo choc smierc smutnym koncem zycie zdobi,
to jednak Bog wie,Bog wie co ma robic.
