Hoca hanım

Birinci bölüm

Yeni yaşama merhaba diyecekti Aslı son üç günüydü istanbulda bir anlık kararla gidiyordu bu şehirden arkasında annesi hale hanım babası niyazi beyi abisi erkanı yengesi ilknuru  arkadaslarını ögrencilerini ve ersini

Okulundan ögrencileriyle ögretmen arkadaşlarıyla vedalaştı ve  arabasına binerek evinin yolunu tuttu.
Eve geldiğinde dogruca odasına cıktı rahat ev kıyafetini giydikten sonrave valizine son kez düzenledi ve alt katta annesiyle yengesini yanına indi.  Hale hanım buruktu kızı uzaklar bilmediği memlekete gidicekti mardine ne yapardı bilmediği topraklarda kendi yiyordu bu sorularda aslı usulca öptü annesi sonra annesini yanında mutfak masasına oturdu yemgeside salata yapıyordu aksam yemegi için babası emekliydi nizayi bey mahalle çarsısı kahve sahil derken günleri geçiriyordu annesi bildiğimiz ev hanımı abisi büyük bir şirkette muhasebeci

Kaldı iki günü hatta neredeyse birdi ayarlamıştı devletin lojmanlarda kalıcaktı bir arti bir daireydi biraz okuluma uzakti ama giderdi bulurdu yani yolunu cuma günü yolculuk vardı içinde heyecanla hüzünlü duygularıyla dalmıştı kapı sesiyle kalktı masadan kapıyı actı ve abisiyle babası gelmişti  onlafı karşıladıktan sonra hemen yemege geçtiler  yemekte günlük konusmalar geçiyordu lakin ardından bir türk kahvesiyle herkes tv önündeydi
Aslı izin isteyip odasına cıktı pijamaları giyip tavanı izlemeye  başladı  içinde sıkıntı vardı mesaj bölümü actı telefonunda ersine yazmak istedi ama yazamadı  ardından uykuya daldı sabah  ve ardında  tuvalet işlerini yapıp
Kahvaltıya indi herkes yerindeydi babası
-sesini düzeltip gitmekte kararlı mısın
-aslı ardında baba konuştuk yapmayın böyle hem her fırsatta gelicem yanınıza
-babası sadece peki diyebildi

Aslı ustunu degiştirip arkadaşlarıyla buluşmaya gitti  pınar ve ebru aslı üçlüsü hiç susmadam konusuyorlardı
Pınar konuşmaya başladı
- kuzum sen gidince ne yapacaz biz
-saçmalamayın ya gelicem yani arada
-ebru da konusmaya başladı
- kesin kesin dedi sitemle ardında ersin ne dedi
-aslıda biz görüşmüyoruz kozlar bitti galiba dedi ve ardında kızlar sorularını dösediler
-aslıda anlatmaya başladı zaten son zamanlarıydı artık ilişkilerinin zaten ne cok iyilerdi ya sorumsuzluklarıyla ersinin
Kızlar vedalaşiıp evlerine dagıldılar
Arabada müzik eşliğinde devam ederken arabısını cok özleyecegini düşündü beyaz melegi oeri kızı arabısnı o kadar seviyordu ki erkek cocugu gibi araba aşığıdı aslı eve vardı ve mah ailece sohpet ediyorlardı

İzin isteyerek odasına cıktı ve uyudu sabah artık veda ve yeni hayata merhabaydı
Saat sabah 11:40
Yuh ne cok uyumuşum diye geçirdi içinden dogruca yataktam firladı ve evde kim var diye bakındı yengesi vardı

Ve sinsice balkonda olan yengesini korkuttu

Kızım sen deli misin ne alıp verdiğin var benle diye söylendin
Aslı ayak üstü kahvaltı edip kahve yapmaya konuldu tam bir türk kahvesi bagımlsıydı kendisi  hem iki sade kahveyle balkona cıktı yengesine sesledi yengoşşş hadi gel  adında gelin görümce keyif yapıyorlardı yengesi pat diye kız elin memleketinde kendi koca bulup geliyorsun bir de diye takıldı kıza
- he yenge sen bulundum tabi abimi şimdi sıra bana geldi
-kızım ne var 24 oldun artık dedi yengesi

Evet gecen ay 24 olmuştu düşündü birden ne ara 24 oldum diye sonra yengesinim kıkırdamasıyla sustu saat bire geliyordu ve ardında eve annesi geldi yaslılıkta soluk soluga kalmıştı kadın gelini hemen yer verdi
Ne de olsa göçmen geliniydi ilknur  aslının babası selanik göçmeni annesi canakkale bigaliydi 
Saatler geciyordu 5 te ucagı var annesi başlamıştı unuttukların var mı kızım
Kimliğin  esyaların sunun bunun var dimi yanında diye söylenmeye başladı
-annecim var  herseyim tamam
-kızım keşke babanla bir gitseydi okulunu yerini evini görseydin evladım
-anneci merak etme herseyi hallettim ben sen  mera etme
-sen bilirsin kızım hiç aklım almıyor bu mardin işine ya
Abi erken gelmişti babasıda biraz sahpet ve kosusturmayla saat geldi çatmişti ardında arabalarına binerek gittiler hava alanına uzun bir vedalaşmayla anosuyla ucagına doğru gitti   Koltuğuna oturdu ve ersin hiç aramamıştı zaten artık aramasın
hiç gerekte yoktu artık..