Işıkları Söndürseler Bile

16. Bölüm

--Müzik=Ed Sheeran-I See Fire-- İyi okumalar--

----

Defne'yi de alıp adrese doğru yola çıkıyoruz. Ama adres bana bir yerden tanıdık geliyor. Evin sokağına doğru girdiğimde bu sokağın Yağızların arka sokağı olduğunu farkediyorum. Şans bana hiç gülmiycek mi tanrım ?

----

Evin içini gezerken aklımda tek bir şey vardı. Yağız. Her yerde neden karşıma çıkıyor ? Neden her zaman yakınımda oluyor ? Neden ondan uzaklaşıyım derken kendimi hep onun yanında, yakınında buluyorum ? Kafamın içinde o kadar soru var ki... Ama cevapsız sorular.

Düşüncelerini bölen sesle kafasını sallayarak oraya döndü.

''Eee nasıl buldunuz evi ?'' diye sordu yaşlı adam. Bu ev bana çok uygun mini bir ev iki odası var. ev arkadaşı bulursam kolayca sığabiliriz. Eşyalarda eksiklikler var onları da ben sonradan hallederim.

''Tamam bu evi tutuyorum.'' dedim yaşlı adamın sorusunu net bir şekilde cevaplayarak. Defne hala evi süzmekle meşguldü. 

''Tamam o zaman anahtarı size teslim edeyim. Gerisi size kalmış, evin sahibiyle kira işini halledersiniz. Ben üstüme düşen görevi yaptım. Hayırlı olsun evladım.'' dedi yaşlı amca anahtarı bana uzatırken. 

''Teşekkür ederim.'' dedim anahtarı alırken. Ardından yaşlı amca evden çıkıp gitti. Defne hemen koltuğa bıraktı kendini. Bense camdan dışarıyı süzüyordum. Evin manzarası yok. Bildiğin bina. Ki bende bir apartmandayım şu an. Ama çok lüks bir apartman. Artık dubleks bir evim yok. Evimin bahçesi yok. Düzgün bir manzarası yok. İstediğim zaman girebileceğim bir havuzu yok. Şimdi tam bir öğrenci evim oldu. Gençliğimi tam anlamıyla yaşamaya başlıyorum heralde.

''Tek başına burada kalabilcek misin ?'' dedi Defne birden sessizliği bozarak. Bense hala pencereden dışarıda ki insan topluluğunu izliyordum.

''Ben zaten yalnızdım. Değişen bir şey olmayacak. Sadece yalnızlığım tescillendi. Bu kadar.'' dedim pencereden uzaklaşıp kendimi Defne'nin karşısındaki koltuğa atarken.

''Ev arkadaşı istersen okula afişler vs. asarız, duyurular yaparız.'' dedi Defne. O da benim iyiliğimi düşünüyor tabii.

''Şu anlık düşünmüyorum, belki daha sonra.'' dedim gözlerimi bir noktaya sabitleyerek.

''Beren sen iyi misin ? Dalıp gidiyorsun ikide bir.'' dedi Defne endişeli ses tonuyla. 

''İyiyim merak etme. Sadece taşınma işleri felan hem ruhen hem bedenen yoruldum. Dinlensem geçer merak etme.'' diyerek ayaklandım. Ama ayağa kalkar kalkmaz başım döndü. Uzun zamandır gayet iyiydim. Hastalığımı da unutmuştum. Şimdi nerden çıktı bu birden bire. Ben düşmemek için masaya tutunurken Defne'de koşarak yanıma geldi.

''Beren iyi olduğuna emin misin ? Bak gel otur şöyle. Su da yoktur şimdi burda. Beren iyi misin ?'' diye sıraladı Defne cümlelerini beni kalktığım yere geri oturturken. Kızım bir nefes al. Panik atak mı var bu kızda ?

''Tamam geçti sadece bir baş dönmesiydi.'' dedim Defne'yi rahatlatmak istercesine. Ama hala eli ayağına dolanmış gibi davranıyordu.

''Beren neler oluyor ?'' dedi Defne. Kıllandı işte. Bir şeyi de saklamayı beceremiyorsun Beren. Oyunculuk sıfır. Bravo bana bir davranışımdan oyuncu olamayacağım kanısına da vardım. Böyle de anormalim.