Yorgunluğumdan öfke mi duymalıyım acaba?
Yoksa öfkenin gücüne teslim olmaya mı ihtiyacı var güçsüzlüğümün ; bilinenin aksine ...?
Bilmiyorum.
Tek bildiğim yazmak istediğim. Sonsuza dek.. Belki de kollarımın ağrısına umuru savurmadan. Delirircesine son ses metal ile dik duruyorum. Gözlerim acıyor... Uyumak mı istiyorum yine... Bir yazımda belirttiğim gibi "şuracığa yığılacağım ama insanlık müsaade etmiyor!.."
Yorgunluğuma , zihnen de yorgunluğuma , füzyonun da yorgunluğuna siktir çekip atmak istiyorum. En güzeli bu olmalı.
Sonsuz diye bir kavram ne saçma. İnsan algılayamadığı şeylere "sonsuz" diyor! "Algılanamayan sonsuzdur" tanımı... Komik ve oldukça bayağı geliyor bana.
Soğuk hava ile çarpışan sıcak hava...(Kahvemi doldurdum soğukta sigara alanında bardağa..)
İnsan da atomlardan oluşuyor ya..
Hey hat.. Ne güzel de kalem elinde konuşuyorsun kendinle... Zihnini dökmek aslında muhteşem bir şey!.
Can sıkıcı bir şey rezil olacağını düşünmek..
Ancak insan rezil olmaz. Kesinlikle katılmıyorum. Zira rezillik başkalarının algılarında yatan dalga geçme eğiliminin başkalarına gönderilmesi!. Onların hastalıklı yapılarından dolayı ben neden "rezillik korkusu" yaşayım ki?!
Hem insani bir şeyler hissetmenin ya da yaşamanın nesi rezil, nesi kötü ki?
Anormalite de kötü değil ki! Ben kimseye zarar veren bir anormaliteye girmiyorum ki..
-Yaz... Yaz bakalım yazabildiğin kadar... Ne kadar durup baskılayabileceksin acaba beni?
-Bilmiyorum.
-Bilmezsin tabii.. Şu an kulağında çalan metalin bile sorumlusu hakimi benim!
-Sen kimsin?
-Sende var olan ötekiyim!
-Kalemim üretiyor seni...
-Hayır! Kaleminden bağımsız zihnin üretiyor ve ben de kalemine dahil olup kelamlarını bölüyorum.HA HA HA!!!!
-Siktir git!
- Uppss!.. Bak sana dahi nasıl nüfuz etmişim gördün mü? Sen ki küfür bile edemezdin!
..
Yaz yaz... Evet bunları günlük olarak yaz. Başkalarına konu ol , kelimelerde onları da dahil et bize. Fark etsinler kabullenemediğin beni ! DSB gibi çıkamasam da senden , zihnindeki varlığımı gözler önüne ser!
Bakalım onların yorumu ne olacak!!!
