Kelebek Etkisi - Laura WEST

KELEBEĞİN DOĞUMU -BÖLÜM 1

İlk olarak lütfen ilk önce hikâyenin açıklamasını okuyun çünkü önemli kısımlar var. Yani ben okumanızı öneririm! :) 

Unutmadan! İlk bölüm şerefine bu bölümde neredeyse 3 bölüm bulunuyor bunun için lütfen oy atın!

****************************************************************

Deliler hastanesinden çok tiz ve acılı sesler geliyodu.
Çünkü birazdan son gardiyan doğucaktı,Natalya'nın bunu başarması gerekiyodu çünkü elçinin getirdiği habere göre son gardiyandı ondan başkası yoktu ne bir ikizi, ne bir kuzeni yoktu. Elçinin bir haberine daha göre de o bugün 17/01/2002 doğacaktı en azından öyle hesaplanmıştı. Ve işte çığlıklar son bulmuştu büyük bir sessizlik oldu ... Sonra bir ağlama sesi duyuldu peşinden Natalya'da
"NOLURRRRR NOLUR ONU BENDEN ALMAYINNNNN O DAHA ÇOK KÜÇÜK"
diye hıçkıra hıçkıra ağlama sesleri şehirden bile işitiliyordu. Zavallı kadının bebek götürüldükten sonra bile hıçkırıkları duyuluyordu.
Natalya'nın tam adı Natalya BUTTERFLY (NORTH)'du, eşinden aldığı isim NORTH kısmıydı. Soyları oldukça ihtişamlı bir aileden geliyordu ve aileleri halâ çok zengindi. Ah neredeyse unutuyordum sanırım sizin asıl merak ettiğiniz şey; (neden deliler hastanesi!) BUTTERFLY Kadınları yıllardır sihirli güçlere sahip gardiyanlar dünyaya getiriyordu ama onlara kelebek denmesini tercih ediyorlardı bunu çok daha nazik buluyorlar. Ah gelelim deliler hastanesine bahsettiğimiz deliler hastanesi şehirden uzak kırlık bir alanda bulunuyor, bunun nedeni burda sadece önemli kişilerin dünyayaya gelmesi son kelebekde oldukça önemliydi. Bu yüzden delisi olmayan deliler hastanesinde doğum olmuştu ama ilk defa bir kelebek ailesinde ayrılmıştı. Kelebekler normalde doğumdan sonra ailelerine teslim edilirdi. Sonrasında aileleri onlara gerekli eğitimi verirdi. Ama bu sefer annesi daha isim bile veremeden onu kucağından alıp götürmüşlerdi bunun asıl kötü yanı onu birdaha geri vermeyecekleriydi. 

Benim adım Max, Natalya'nın eşiyim ve bu benim hikayem değil!

******************************************************************

Bebeğimizi götürenlerin ardından,

"HEYYYYYY NEREYE GİDİYORSUNUZ BEVEĞİMİZİ GERİ GETİRİN DERHALLL BURAYA GELİN VE ONU BURAYA GETİRİN!!!"

Her iki gözümden iki damla yaş aktı. Ne olmuştu? Onu geri getirecekler miydi?

Beyaz pelerinlilerin ardından bakakalmıştım peşlerinden ne kadar gitsem de bir anda yok olmuşlardı sanki.

Hastanenin normalde olmasından geniş koridorlarından hızlıca koşarak Natalya'nın 326 numaralı odasına yöneldim.

"Natalya!?! N-neler oluyor?!"

Natalya nerdeyse dudağını kıpırdatmadan fısıldarcasına,

"bilmiyorum" dedi.

 Natalya ağlıyordu. Natalya'nın göz yaşlarını silerek,
"Yüzlerini gördün mü?" diye sordum.

Natalya sadece hayır anlamında başını salladı ve, 
"kar beyazı bir başlıklı pelerin giyorlardı." diye ekledi ve
tekrar ağlamaya başladı.

Sevecen bir ses tonuyla onun ağlamasına eşlik ederek,
"Geçti birtanem geçti." diye avutmaya çalışsam da hiçbir şeyin geçmediği çok açık bir şekilde ortadaydı.

******************************************************************

16 YIL SONRA...

Leslie,

"Bayan Alex'in dersinden sonra bugünün en sevindirici olayına geliyorum!" diye heycanla gevezelik ederken, bende yetimhanenin bana attığı saçma smsleri silmekle meşguldüm.