Μείνε Δυνατή

Ο πρώτος άνθρωπος. (II)

Όσο περνούσαν οι μέρες άρχιζα να νιώθω όλο και πιο αλλόκοτα γύρω του. Φαινόταν και αυτός να έχει διαφορετική στάση απέναντί μου. Μου ζήτησε να βγούμε μια βόλτα μετά το σχολείο. Δεν ήξερα αν θα έπρεπε να του πω ναι. Δεν είναι και το καλύτερο παιδί όσο αναφορά τις σχέσεις. Όμως ήταν πολύ καλός φίλος. Κάθε μέρα μάθαινα ότι ήταν με διαφορετική κοπέλα, κάτι που προσπάθησα να τον κάνω να καταλάβει πως είναι λάθος. Για αυτό τον λόγο φοβόμουν να νιώσω κάτι παραπάνω από απλή φιλία για αυτόν. Παρόλα αυτά του απάντησα πως θέλω να βγούμε. Πήγαμε και καθίσαμε απέναντι από το σχολείο σε μία καφετέρια και μιλούσαμε. Το κλίμα που επικρατούσε μεταξύ μας ήταν πιο αμήχανο από οποιαδήποτε άλλη φορά. Σε κάποια φάση κούνησε την καρέκλα του φέρνοντάς την όλο και πιο κοντά σε εμένα. Είχα ανατριχιάσει ολόκληρη. Μύριζα την κολόνια του από απόσταση αναπνοής. Έσκυψε  και με φίλησε. ¨Ένιωθα τόσο ωραία εκείνη την στιγμή αλλά ταυτόχρονα και τόσο φοβισμένη. Δεν ήθελα να είμαι κάποια μόνο και μόνο για την πλάκα του. Περίμενα πως δεν θα συνεχιζόταν αυτό μεταξύ μας και ότι απλά ήταν όλα ένα αστείο αυτό. Καθώς περνούσαν οι μέρες όμως, τα πηγαίναμε παραδόξως πολύ καλά. Είμασταν κάθε μέρα μαζί και στο σχολείο αλλά και έξω το βράδυ. Δεν μπορούσα να το πιστέψω πως από 6 χρόνια φιλίας θα μπορούσαμε να έχουμε κάτι. Δεν είμασταν όμως και μαζί. Αλλά αφού περνούσαμε καλά δεν με ένοιαζε τίποτα άλλο πάρα μόνο αυτό που είχαμε. Είχαν περάσει 6 μήνες και αυτός εξακολουθούσε να θέλει να είναι μαζί μου, παρόλο που δεν τα είχαμε. Νόμιζα πως κατάφερα να τον κάνω να βρει αυτό που έψαχνε μέσα από μία γυναίκα και όχι να δοκιμάζει την μία και την άλλη. Έκανα λάθος όμως. Μετά από άλλους 2 μήνες, την περίοδο όπου τα σχολεία θα έκλειναν και θα είχαμε διακοπές, είχα παρατηρήσει αλλαγή στην συμπεριφορά του. Για την ακρίβεια το είχα παρατηρήσει από πιο πριν, όμως εκείνο το διάστημα γινόταν όλο και πιο έντονο. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι γινόταν. Τι μπορεί να είχε ή τι να είχα κάνει. Προσπάθησα να του μιλήσω τόσες φορές. Δεν είχε αποτέλεσμα. Κάθε βράδυ προσπαθούσα να κοιμηθώ αλλά δεν τα κατάφερνα γιατί είχε καταλάβει όλο μου το μυαλό. Από τις στιγμές που με έκανε να χαμογελάω και να σφύζω από χαρά, κατέληξα να  χαμογελάω σπανίως έως καθόλου και με το ζόρι να είχα όρεξη να μιλήσω σε κάποιον. Δεν ερχόταν καν πλέον στο παγκάκι μαζί μου. Να ακούμε μουσική και να σχολιάζουμε τα κορίτσια από την τάξη που δεν συμπαθούμε.  Μιλούσαμε σπανίως πλέον, αλλά δεν είχαμε σχέση οπότε μπορούσε να κάνει ότι θέλει με όποια θέλει σωστά; Μέσα μου παρακαλούσα κάτι να συμβεί και να γίνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Που να το φανταστώ ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν ακόμα πιο χάλια. Περπατώντας προς το σχολείο, τον βλέπω ξαφνικά να περπατάει μαζί με μία κοπέλα κρατώντας την από το χέρι. Προσπάθησα να το ξεχάσω κοιτώντας χαζές εικόνες στο κινητό μου ενώ παράλληλα το μυαλό μου βρισκόταν τελείως αλλού. Αποφάσισα να σταματήσω να κοιτάω το κινητό μου γιατί όλο και πάνω σε κάποιον ή κάτι θα έπεφτα. Σηκώνω το βλέμμα μου και τους βλέπω σε μια γωνία δίπλα από το σχολείο να φιλιούνται. Δεν ήξερα τι να άνω εκείνη την στιγμή. Ένιωθα λες και έχανα την γη κάτω από τα ποδιά μου. Σαν να μην έφτανε αυτό, μπαίνοντας στο σχολείο τον ακούω να φωνάζει το όνομά μου και να έρχεται με αυτή την κοπέλα κρατώντας την από μέχρι προς το μέρος μου. Μου την σύστησε λέγοντάς μου πως είναι από το άλλο τμήμα της πρώτης λυκείου του σχολείου μας και η κοπέλα του εδώ και 3 μήνες. Εκείνη την στιγμή, δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω η να πω. Έφυγα βιαστικά βρίσκοντας μια χαζή δικαιολογία πήγα στις τουαλέτες και άρχιζα να κλαίω. Δεν μπήκα την πρώτη ώρα στην τάξη. Έμεινα στις τουαλέτες να κλαίω μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι. Έπρεπε να πάω και στην τάξη όμως. Δεν ήθελα ν τον δω μέχρι το διάλειμμα πράγμα που ήταν αδύνατο αφού ήμασταν στην ίδια τάξη. Δεν μπορούσα να τον κοιτάω να χαμογελάει και να συμπεριφέρεται λες και όλα είναι μια χαρά. Και όμως για αυτόν είναι. Αυτή ήταν η χειρότερη μέρα στο σχολείο και ήθελα πως και πως ν τελειώσει να πάω στο σπίτι. Έπρεπε να χα αρχίσει το διάβασμα μιας και σε μία βδομάδα ερχόταν περίοδος εξετάσεων άλλα που μυαλό. Έκατσα στο κρεβάτι έβαλα τα ακουστικά μου και περίμενα πότε θα με έπαιρνε ο ύπνος και να τελειώσει επιτέλους αυτή η μέρα.