AŞK DEDİM (Düzenlendi)

İlk Görüşte Aşk (1.Bölüm)

Gülüşünün ardındaki gizem.

Soğuk kış bir günü,kar etrafı beyaza bulamıştı.Çocuklar kartopu oynarken,deli gibi mutluluk duyuyorlardı.Ben titrek çenemin bütün vücudumu soğuğa alıştırdığını görüyorum.Canımın sıkkın olduğu bu günde bizim aşağı mahalledeki parkta beyaza dolanmış bank'a oturdum.Bir yandan ellerim soğuk kesilmişken bir yandan deri çapraz çantamdan kalem ve defteri çıkarıyordum.Resim çizmeye başladım.Çünkü böyle zamanlarda resim çizerek içimdekileri atabiliyordum.O sırada yanıma yaklaşan birini farkettim.Tam karşımda durdu,bu yakışıklı uzun boylu,kahverengi gözlü yirmi üç yaşlarında bir gençti.Beni heyecana kaptıran bir gülüşü vardı.O gülüşünün ardında gizlenmiş bir gizem.

''Oturabilirmiyim?'' diye sordu.

Ben ise ağzım açık ona bakıyordum.Çünkü ilk defa soğuğun vermediği bir titreme yaşamıştım.Ağzımdan çıkan heyecan dolu kelimelerle cevap vermeye çalışıyordum.

''Tabi oturabilirsiniz'' dedim büyük bir istekle.

Gülümsedi ve oturdu.Kar'ın verdiği güzellik etrafı efsaneleştirmişti.Tek verdiği zarar soğuk ve heyecandan kızaran burnum ve yanaklarım.

''Canını sıkan birşey olmuş galiba'' dedi yüzündeki anlamaya çalışma merakıyla.

''Nerden anladın?''

''Yaptığın resimlerden baksana öfke fışkırıyor.'' dedi.

O anda istemle gülmeye başladım.Yarım ağızla cevap vermeye çalışırken gülüşünün ardındaki gizeme yakalandım.Bu beni ona çekmem için bir nedendi.

''Biraz öyle oldu sanırım''

''Ölen kardeşime çok benziyorsun,oda öyle zamanlarda resim çizerdi.'' dedi. Ben o başını eğişinin içinde gizli birşeyler olduğunu anlamaya çalıştım.Hüznü yüzüne karışıp duygusallığa bağlamıştı.Benim ne cevap vereceğim belirsizken

''Başın sağolsun,gercekten çok üzüldüm'' demekle yetindim.O ise başını sallayarak teşekkür etmeye çalışıyordu gözleriyle.Merakını tutamayıp tekrar soru sormak için bakıştım onunla.

''Kız kardeşin nasıl öldü?'' dedim.

''Trafik kazasında'' dediğinde kalbi beyaza karışmış kayboluyordu.

''Ne zaman oldu bu?''

''Bir yıl önce...Benim artık gitmem gerekiyor.'' dedi.küçük bir Hoşçakalla yetindim.Ama o an onu durdurup kim ve ne olduğunu sormak istedim.yapamadım!...Eve koşa koşa gittiğimde hemen yatak odama çekilip yatağın üstüne attım kendimi.Onun hayal dünyasına kaptırdım kendimi,hayatımda ilk defa bir erkeğe aşık olduğumu hissettim.Hemde ilk görüşte aşk! Ne olduğunu,kim olduğunu bilmeden...Onu sevmek çok güzel bir duygu benim için.Peki yine karşılaşabilecekmiyim ona,yine tatlı gülüşünü ve sesini duyabilecekmiydim.Bilemiyorum,bildiğim tek şey şuan aptal olduğum ve ilk görüşteki aşka kapıldığımı.

Sabah kalktığımda babaannem kahvaltıyı hazırlamış beni bekliyordu.Yataktan kalkıp esnedim ve aklıma o gülüş ardı gizem geldi.Tatlı bir hüzne boğdu beni üstüme geçirdiğim kalın kıyafetlerle salona çıktım.Babaannem sofraya oturmuş beni bekliyordu.

''Günaydın babaaanne'' dedim sitemli bir sesle.

''Ela kızım bir koşu ekmek alda gel'' lafını duymam için çok erkendi bu.Beni söylentilere boğmak içinde.

''Ekmeksiz kahvaltı edilmiyor mu ya babaanne.''

''Hadi hadi üşünme gençsin daha sen'' demesi üzerine gözlerini dikmiş bana muhtaçmış rollerine bürünmüştü.

Markete gittiğimde parkın yanından geçtim.O sırada aklıma o geldi,çocuklar gibi neşeli neşeli koşarak eve gittim. eve geldiğimde babaaannemse sinirli tavırla,

''Sen bu kadar erken gelirmiydin?'' dedi.

''Babaanne dır dır yapmayı bırakalım da kahvaltımızı yapalım,çaylarda soğuyacak hem benim bugün işim var.''

''Ne işiymiş bu?''

''Özel.''

''Benden ne özel olabilir?''

''İşte arkadaşlarla gezip,eğleneceğiz.''

''Tamam ama geç kalma sakın.''

''Kalmam''

Hazırlandıktan sonra babaanneme bir hoşcakal deyip çıktım.Ve yine onu beklemek için o parka gittim,o ise benden önce gelmiş kitap okuyordu.Tanrım şaka gibiydi o burdaydı,yanına gittim günaydın dedim gülümser şekilde.

''Ooo asabi kız.''

''Asabi kız mı?''

''Evet adını bilmediğim için öyle seslenesim geldi ''(gülerek)

''Adım Ela.''

''Memnun oldum bende cenk.''

''Mecnun olmada''(Şaka şeklinde)

''Efendim?''

''Yok birşey.''

''Sen burdamı yaşıyorsun daha önce hiç karşılaşmadık da?''

''Yok aslında,yani evet.''

''Karar ver?''

''Burda yaşamıyorum ama üniversiteyi burda kazanınca babaannemin yanına taşınmak zorunda kaldım.''

''Anladım. ''

''Sen okuyormusun?''

''Ben bitireli iki yıl oldu...Bir şey sorucam?''

''Tabii?''

''Aşk'' dedi yüzüme bakarak şaşkın şaşkın'' hep böylemi olur?'' Bense sesimin kısıldığını hissettim ,yüzümün kızardıgı ve kalbimin attığını içimden ona evet aşk dedim hep böyle olur ,Oysa başkasında anlattıgı aşkı kendimde görüyordum.

Sonra bende ona dönerek ''peki karşılıksız aşk hep böylemi olur?'' dedim.

önce durakladı; kısa bir süre sonra'' ben hep beni sevmeyen birini seveceğim Ela'' dedi .O an tebessüm ettim yavaş bir sesle ''Sanırım bende'' dedim.

İkimizde karşılıksız aşka yakalanmıştık oysaki o başkasına ben ona.