O jedno zadurzenie za mało

Rozstanie

To smutne rozstanie musiał kiedyś nadejść ale nie wiedziałem że tak szybko ten słodki uśmiech różowiutkie policzki stały się zimne. Na schodach nie  słychać jej kroków A w salonie jej głosu. Nikt nie pyta która godzina ,kiedy obiad. I  w tym domu ze schodami zostałem sam. Ale ostatnią prośbę jej spełniłam. Poprosiłabym na grobie zawsze stał mi się to kwiat a bit mogła powspominać parę ładnych ,dobrych lat. I tak samo jak co roku z góry patrzę na ten świat lecz tym razem jest inaczej bo ciebie mi brak.