1.Bölüm

44 8 5
                                        

Derin derin bakıyordum.Kirpiklerim canlılığını yitirmiş,hiç nefes almıyordu sanki.Sığınmam gereken bir ışık olmalıydı.Artık beni çemberine alıp,yüksek kubbelere doğru uçurmalıydı.Gözyaşlarım tıkanmış,feryat ediyordu kurtulmak için.Nasıl böyle bir kafese sıkışıp kalmıştım? Neden bir türlü kurtulamıyordum...

Geçmişe dair hiçbir şey hatırlamıyordum.Doktorlar hafızamı yitirdiğimi söylüyorlardı.Ben sadece çaresizce doktora yalvarıp yakarıyordum.O da her seferinde beni sakinleştirme çabası içine giriyordu.

Her gün hastane penceresinden Ay'ın ışığı salışını izliyordum.Beklemek dışında,tek yapabildiğim buydu.Umudumu kaybeder,ışığı tekrar tekrar izlediğimde yeniden kavuşurdum.

Kontroller kendini hiç aksatmadan devam ediyordu.Doktorlardan iyi şeyler duymak istiyordum.Artık ruhumun kimde olduğunu öğrenmek ve bu karmaşık hayatımdan sıyrılmak istiyordum.İğrenç bir şeydi kim olduğumu bilmemek...

Acaba beni arayan birileri var mıydı?Beni sevenler,mutlu bir yaşantım var mıydı?
Bunları öğrenmemin son derece hakkım olduğunu düşünüyordum...

Bulanık Hisler BölgesiStories to obsess over. Discover now