"Hey,Shan wait for me"
Sigaw nya habang hinahabol ako.
Bahala ka jang ugok ka.Di moko sinipot just to give time para Jan sa walang kwenta mong ex-girlfriend.
Tumawid ako sa kabilang kalsada para di na nya ako mahabol.
Patuloy lang ako sa pag lalakad.Ewan ko.Hindi ko alam kung nasan na ako.Hindi ko na din naririnig yung sigaw nya kaya huminto ako at tumalikod para tingnan sya.
"Where are you" bulong ko sa sarili ko.
Kita ko yung kumpulan ng mga tao.Di kalayuan sa kinatatayuan ko.
Parang bigla akong nag yelo.
Kita ko ang paa nung taong nakahandusay sa kalsada.
Hindi ako pwedeng mag kamali.
That Shoes.I Gave him that shoes nung birthday nya.
Hindi ko mapigilang maluha.
Tumakbo ako papunta sa kumpulan ng mga tao at hinawi sila para makita ko yung taong nakahandusay sa kalsada.
Hindi ko na mapigilan yung mga luha ko.Patuloy lang sa pag agos habang sapo ko ang duguan nyang ulo.
"Ambulance please" sigaw ko sa mga taong andun.
Halata sa kanilang natataranta na.Wala ni isang tumugon sa sigaw ko.
"AMBULANCE PLEASE" pahina kong sigaw.Nang hihina ako.Hindi ko alam kung bakit.
Agad na may dumaring na ambulansya at sinakay sya.Hindi ako makagalaw kaya naman di na ako sumama sa kanya papuntang hospital.
I can't imagine na dahil sa kaartehan ko may isang taong nag aagaw buhay ngayon.
"I'm sorry,I'm so sorry" paulit ulit kong bulong sa sarili ko habang patuloy na pumapatak ang mga luha ko.
********
Wala ako sa sarili ng napansin Kong nasa tapat na ako ng Hospital.
Pumasok ako at tinanong sa nurse kung nasan sya.
"Any relative of patient"
Agad akong tumayo at hinarap ang doctor.
"Kaano ano ka nya?We need his Parent" Seryosong usal ng doctor.
"F-fr-friend" nanginginig na sabi ko.
"Can you call out his parent,we need them here"
Agad Kong kinuha ang phone ko at tinawagan si tita.
[Hello~Shan,bakit ka napatawag]
"T-tita" nanginginig Kong sabi.
[Hey,shan what happen,why are crying]
Bakas sa boses nya ang pag aalala.
"T-tita si-- si Lu-Luke po"
Hindi ko na mapigilang pumatak muli ang mga Luha ko.
[Hey,Shan.What happen to Luke,Where are you]
"Octav Hospital"
Wala na akong narinig na kahit ano sa kabilang linya.
Umupo ako at patuloy padin sa pag iyak.Sumasakit na ang ulo ko at lumalabo nadin ang paningin ko dahil sa mga luhang umaagos mula sa mata ko.
"Shan,where's my son"
Tumunghay ako para makita si tita.Umiiyak na din sya.
Hindi ako makapag salita.Humagulhol ulit ako.
Bakit?Bakit ako ganito
"Shan" sigaw nya.
Itinuro ko ang katapat naming kwarto.Agad syang pumasok dun.
*******
"Shan...Shan" Naalimpungatan ako ng may tumawag sa pangalan ko.
"Shan,umuwi ka na muna,Mag palit ka,tingnan mo yang damit mo oh,puro dugo"
Diko namalayang nakatulog na pala ako dito.
"Tita si Luke" agad kong tanong sa kanya
"Sabi ng doctor,Luke brain was damage. Possible na Hindi sya maka alala.Comma sya ngayon."
Maluha luhang pag papaliwanag ni tita
"Tita sorry po,kasalanan ko to.Kung di lang sana ako nag matigas sa kanya.Kung di ako nag pa habol sa kanya baka ngayon ayos pa ang lahat"
Umiiyak na ulit ako ngayon
"Shhhhh,Stop crying shan,walang may gusto ng nangyare"
Pilit akong pinatatahan ni tita.Kahit ako gusto kong tumigil sa pag luha pero patuloy lang sa pag agos ito.
Nakokonsensya ako.Naiinis ako sa sarili ko.
*******
"O my god,What happen to you Shan"
Bungad sakin ni mommy
Hindi ko sya pinansin at dumeretsyo lang sa kwarto ko at nag Shower.
Hindi ko padin mapigilang maluha.
Iyak ako ng iyak habang umaagos ang tubig sa katawan ko.
"I'm sorry Luke" mahina Kong sabi sa sarili ko.
Matapos kong mag shower ay agad akong humilata sa kama ko.Hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako.
