Relieken

Hoofdstuk 1

Een meisje met half lang blond krullend haar stond op het trein station 9 1/4. Haar groene ogen keken naar haar bloed besmeurde Zweinstein brief. De naam van het meisje was Lotte van Veen. Lotte was opgegroeid in een wees huis. Wat met haar ouders was gebeurd wist niemand. Maar naar verloop van tijd had zich een verhaal verspreid over haar mogelijke verleden. Veel magiërs dachten namelijk dat ze een kind is van Voldemort. Raar maar er waren reden voor dit vermoeden. Lotte was in het zelfde weeshuis opgegroeid als die van Voldemort. Niet erg overtuigend maar er was nog een reden. Lotte had al, voor dat ze haar toverstok kreeg, buitengewoon sterke krachten.

Lotte draaide haar brief nog een keer om in haar handen. Het bloed was van een Zweinstein uil die haar eigenlijk de brief zal geven. Het arme beestje lag dood voor haar raam. De doods oorzaak voor de uil wist Lotte niet. Het leek er op dat de uil uit de lucht was geschoten door magie maar zeker wist Lotte het niet.

Lottes uil Shawn haal de haar uiteindelijk uit haar gedachten. Ongeduldig krijste hij in zijn kooi. Lotte keek verwart om zich heen. De Zweinstein expres was er al. Snel duwde Lotte haar kar, met haar spullen er op, richting de trein. Het was druk om de ingangen van de trein maar Lotte kin met gemak naar binnen komen. Dit kwam omdat de meeste magiërs haar probeerden te vermijden. Ze waren bang voor het mogelijke Voldemort kind.

Lotte liep door de gangen van de trein en vond eindelijk en plek waar ze alleen kon zitten. Ze plaatste haar spullen boven in de speciale vakken en zette de kooi, met Shawn er in, op de tafel. De kerkuil keek even om zich heen om zijn nieuwe omgeving goed op te kunnen nemen en piepte toen tevreden. Lotte ging zitten en aaide met haar wijsvinger de borstveren van Shawn. Lotte zonk weer weg in gedachten.

In eens ging de deur naar Lottes cabine open. Een meisje met groene ogen en zilver blond glad haar kwam naar binnen. Het meisje keek Lotte even aan en ging toen naar het rek om haar spullen daar in te leggen. Lotte was verbaast. Normaal wilde magiërs zo ver mogelijk van haar uit de buurt blijven, maar deze heks maakte het blijkbaar niet uit dat ze mogelijk de dochter van Voldemort kon zijn. Een zwarte kat was het meisje mee naar binnen gevolgd. Het dier ging meteen bij het meisje op schoot zitten nadat zij plaat genomen had. Het meisje ging lezen in een boek en begon haar kat te aaien.

De stilte was oncomfortabel voor Lotte. Ze wist niet of ze iets moest zeggen of doen. Maar net waar Lotte wilde vragen hoe het meisje heette, kwam er een 2e heks naar binnen gelopen. HALLO ALLEMAAL, schreeuwde ze enthousiast. Door dat de stilte zo plotseling werd verbroken, schok Lotte van de harde stem van het andere meisje. Het andere meisje zette haar spullen in het rek en ging zitten. Wat is het hier stil, zei ze en ze keek ons alle bij aan. Ik ben Roos en wie zijn jullie, vroeg opgewekt. Ik ben Lotte. Lotte keek gespannen naar roos. Lotte was benieuwd naar haar reactie zodra ze zou horen wie Lotte eigenlijk was. Maar Roos leek het niet uit te maken wie Lotte was. Ze bleef haar lachend aan kijken. Leuk om je te ontmoeten Lotte en wie ben jij, vroeg Roos en ze keek naar het andere meisje niet niet een keer op gekeken had van haar boek. Marit, zei ze snel zonder Lotte of Roos aan te kijken. Leuk om je te ontmoeten Marit, zei roos weer opgewekt. Marit las veder in haar boek met een uitdrukkingsloze blik. Lotte wist niet wat ze van Marit moest vinden. Ze leek aardig maar ze was iets aan het verbergen. Een paarse pickmepuff sprong op tafel en begon vrolijk te piepen. Roos lachte en aaide de pickmepuff. Dit is Eddie, zei Roos. De pickmepuff keek een keer in de ronde en sprong toen weer bij zijn baasje op schoot.

De trein begon een beetje te bewegen. Lotte keek naar de andere kinderen hoe ze uit het raam hingen en hun familie uit zwaaiden. Lotte keek naar Marit en Roos. Ze stonden alle bij niet op. Hadden zij geen familie, dacht Lotte. Hebben jullie ook niemand om uit te zwaaien, vroeg Marit een beetje ongeïnteresseerd. Nee, zei Lotte. Ik ken alleen het wees huis. Ik heb ook niemand want al mijn vrienden komen mee naar Zweinstein, zei Roos opgewekt. Lotte: en je ouders dan? Roos negeerde de vraag en keek om zich een. Roos: als je een snoep soort zou zijn welke zou je dan zijn?