KAYBOLAN

1.BÖLÜM

Merhabaa arkadaşlar bu benim ilk kitabım o yüzden hatalarım olabilir. İnşallah kitabımı beğenisiniz.♥️♥️♥️ iyi okumalar.

Medya: Athena AKSEL
                              ♡♡♡♡♤♡♡♡♡

   Özlem...Şuan da tam olarak hissettiğim şey buydu. Ayrıca bu hissin geçmesini sağlayabilecek tek kişi ise haftalardın ondan haber alamadığım babamdı. Yani benim sahip olduğum tek kişi, en azından şimdilik. Yani inşallah şimdilik.
  Evet doğru, haftalardır babamdan haber alamıyorum. En son onu gördüğümde bana bir iş seyahatine gideceğini söylemişti. Zaten ondan sonrada yok oldu. Kaç kere arasamda telefonu her zaman kapalıydı. Babamdan haber alamamak beni yeterince sinir ediyorken birde, bugün yeni okulumda ilk günümdü. Okullar başlayalı üç hafta olmuştu ve ben, önceki okuluma bile sadece bir hafta gitmişken, okul değiştirmek zorunda kalmıştım. Çünkü babamın işi yüzünden istanbula yeni taşınmıştık.
  Aşağıdan sesler duyunca koşarak aşağıya indim. Babamı görmeyi beklerken 60 larında tanımadığım bir kadın görmek tabikide beni şaşırtmıştı. Ben kadının suratına aval aval bakmaya devam ederken, oda bunu fark etmiş olmalı ki, hemen öne atılıp elini uzattı. Bende elimi ona uzatırken o çoktan konuşmaya  başlamıştı bile.
"Aaa, siz Athena hanım olmalısınız. Beni erdal bey yolladı efendim. Bundan sonra bu evdeki bütün işlerden ben sorumluymuşum."
Kadın bunları anlatırken yüzünde oluşan tebessümü fark etmiştim. Sıcak kanlı birine benziyor. Şaşkınlığımı atabildiğimde:
"Şimdi anladım. O zaman evimize hoş geldiniz. Bu arada adınız neydi?" dedim bende yüzümdeki küçük tebessümle.
"Aycan efendim benim adım. Bir isteğiniz olursa bana söyleyin lütfen."
Başımı yavaşça onaylar biçimde salladım.

"Tamam Aycan teyze. Bu arada sen baan hanım falan deme yaa. Sen benim büyüğümsün sonuçta. Bende sevmem zaten öyle şeyleri. Sen bana Athena de en iyisi."
Aycan teyze tabikide bu laflarıma şaşırmıştı, yinede gülümseyip başını salladı. Bende ona gülümseyip direk odama çıktım. Bir an önce hazırlanmam lazımdı sonuçta yeni okuluma geç kalmak istemem değilmi? Okul formamı giydikten sonra saçlarımı yaptım. Onları yapmak biraz zamanımı alıyor doğrusu çünkü hem kıvırcık hemde uzunlar, birazda gürler tabi. Gözlerime bir tek rimel sürmek yetiryordu çünkü gözlerim maviydi ve zaten çok dikkat çekiyorlardı. Rimelimle rujumuda sürünce her şey tamamdı. Üstüme bir kot ceket alarak çantamıda alarak aşağıya indim. Karşımda gördüğüm manzara karşısında şok geçirmemek elde değildi. Her sabah boş olan masamız bugün ful donatılmıştı resmen. Aycan teyzeye baktığımda bana gülerek bakıyordu. Ama boyel tebessüm olanından değil. Bildiğimiz kahkaha olanındandı. Dışarıdan o kadar komik miydim ya? Doğrusu eski evimizde bir çalışan olmadığındanher sabah masa boş olurdu bende kahvaltımı okulda yapardım. Bu yüzden bu kadar şaşkın olmam normal bence.
Şaşkınlığımı atarak direk masaya oturdum. Bir yandan yemek yiyor diğer yandansa aycan teyzeye iltifatlar yağdırıyordum. Sonunda yemeyi ve tabikide iltifatlarımı bitirdiğimde, aklıma okula gitmem gerektiği geldi. Aycan teyzeye görüşürüz diyerek evden çıktım ve beni kapida bekleyen Aslan abinin arabasına ön koltuğa kuruldum. Okula kadar Aslan abiyle sohpet etmiştik. Tama inerken aslan abinin dedigi ile ona döndüm
"athena kızım akşam alıyımmı seni?"
Kafamı hayır anlamında sallayarak:
"Yok Aslan abi. Ben kendim gelirim çıkışta. Sen merak etme." dedim.
Hemen sonrada kapıyi kapatıp okula doğru yürümeye başladım. Bahçe boştu demekki birinci ders başlamıştı. Okulun kapısına gelince durdum ve kocaman tabelaya baktım. AKIN KOLEJİ. İşte geldim benim canım(!) yeni okulum.
                                ♡♡♡♡♤♡♡♡♡
Birinci bölüm olduģundan biraz kısaydı canlarım ama ilerdeki bölumler daha uzun olucak. İnşallah begenmişsinizdir♥️💙💜 Yorumlarınızı bekliyorum.♥️♥️♥️💙💙💚💚💛💛💚💜💜💜