Bu gün ile birlikte tam 20 yıl oldu,ve hala da hiçbir iz yok.
İşte ailemsiz bir gün daha.
- Günaydın ailesiz hayatım!
Üstüne basa basa ,söylediğim bu cümlenin ardından ,birden odamın kapısı açıldı ve içeri Soo bab daldı.
- Hadi bakalım küçük hanım ,kahvaltı vakti.
Diyip ardından odadan çıktı ,oflaya puflaya yataktan kaldıktan sonra lavoba ya girip elimi yüzümü yıkadım. Ardından odama geri dönüp üzerimi giyindim. Çabucak aşağıya inip kahvaltıya geçtim. Tam kahvemi içiyordum ki Soo bab ın sorduğu soru ile duraksadım.
- Bu gün ne yapıyorsun bakalım miniğim.
Sorusundan çok soruş tarzına takıldım ,beni hala 5 yaşında küçük bir çocuk mu zannediyor.
-Yarın sınavım var ,bu yüzden yeni kitaplar almalıyım ,önce kırtasiye sonra da kütüphane var niyetimde.
- Bu aralar fazla çalışıyorsun ,unutma herşeyin fazlası zarardır.
Bu cümleyi bilmem kaç milyonuncu kere söylüyor ,bence artık bırakmalı çünkü çok sıkıldım.
-Tamam tamam ,sayende buna fırsat olmuyor ,sonuçta sen beni hep korursun.
- Vaay ,bakıyorum da hemen havaya girmişiz ,bence bu duruma fazla alışma küçük hanım ,ben yokken ne yapı aksın acaba.
Bu söylediği şeye hem üzüldüm hem de çok sinirlendim.
-Tamam.
Tamam diye geçiştirmemin sebebi ,hem ortamı germemek hem de uzatmak istemedim ,ama normalde hiçte öyle yapmam. Fazlasıyla üzerine düşerim ama bilmiyorum ,yani söylediği şeye bir tepki verirsem ,üzülmesinden korkuyorum.
Sözümün ardından kahvemden son bir yudum alıp ayağa kalktım. Soo bab ın yanağına küçük bir öpücük kondurup çıktım.
Araba ya geçtikten sonra kırtasiye ye doğru yola çıktım ,kırtasiye ye vardığımda gerekli kitapları alıp kütüphane ye gittim. İçeri girdiğimde bölümüm olan ,polisliği anlatan birkaç kitap bakmaya başladım. Sıraları biraz gezdikten sonra kucağımda ki kitapların yeterli olacağını düşünerek tam gidecekken ,son raftaki bir kitap gözüme çarptı.
Kitabın bu kadar ilgimi çekmesinin sebebi üzerinde ki "HAYATINI AİLESİNİ BULMAYA ADAYAN KIZ" yazısıydı ,bu cümlenin benim için değeri kesinlikle çok büyüktü ,bu yüzden almak için elimi kitaba doğru uzatıp kendime doğru çektim ama olmadı ,ne kadar uğraşsam da ,kitabı yerinden alamadım. Çünkü aynı şekilde aksi yöne de bir kuvvet uygulanıyordu.
En sonunda kitabın diyet tâlibi nin kim olduğunu öğrenmek için elimi kitaptan çektim ,elimi çektiğimde ,karşımda benim yaşlarımda olduğu her halinden belli olan genç bir adam gördüm ,adam olmasının benim için hiçbir önemi yok. Ne olursa olsun O KİTAP BENİM.
YB YAKINDA...
