Umut vermişti ama boş umutlar vermiş kandırmıştı veni.Ben kimseye inanmamıştım güvenmemiştim o zamana kadar. Ruhsuzdum ben artık. Yaşayan bi ölüydüm. Kimseler görmesin artık beni. Sessiz çığlıklarımı kimse duymasın.
Etrafımdaki herkese duvarlar ördüm ben .Ama ben duvarlarımı o içerdeyken örmüşüm .Ve çıkaramıyorfum onu .Çünkü etrafımdakinlerden korkuyorum . Tiksiniyordum.
İnsanlardan korkuyorum , çünkü onlar en zararsız canlı gibi gözüküyorlar. Ama onlar en zararlı canlılar.
Bende .
Bende zararlıyım. İstemeden çok kişi kırdım .
Belki de isteyerek.
Ama o niye yaptı bana bunu? Niye canımı çok yaktı? Sıkılıyor muydu? Oyunmu istiyodu ve beni oyuncak gibimi görüyordu.
Ama şunu unutma .
Ben seni sevmek istemiyorum ama seviyorum .Seni sevmekten nefret ediyorum. Ama seviyorum .Kendimden nefret ediyorum çünkü seni seviyorum.
Canımdan bile çok seviyorum .
Canımı verebilecek kadar çok seviyorum .
Nefret ediyorum senden ,hayattan , herkesten.
EN ÇOKTA KENDİMDEN ...
