Şair neden yazar? Şiir neden vardır? Ve nedir bizi şairliğe sürükleyen?
Günlerden birgün herkesin mutlu olduğu diyarlardan birinde bir köle yaşarmış. Öyle ki bu diyarda köleler bile mutluymuş. Kimse kimseye laf söylemez, kimsenin canı yanmaz, hastalık nedir bilinmezmiş.
Birgün bu kölenin ayağına diken batmış. Tüm diyar sakinleri şaşkınlıkla başına toplanmış. Daha önce görülmüş şey değilmiş böyle bir müsibet. Bir ağızdan bağırmaya başlamışlar: "Sen diyarımıza felaket getireceksin! Uğursuzluk getireceksin! Git buradan!"
Bağırmışlar çünkü hepsi aynısının kendi başına gelmesinden korkuyormuş. Bu korkuya boyun eğerek köleyi sürmüşler mutluluklar diyarından.
Az gitmiş uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş köle. Gözlerinden inciler süzülüp toprağa değer değmez yok oluyormuş o gittikçe. En sonunda sadece kağıt ve kalemin olduğu bir diyara gelmiş. Ve fark etmiş ki; gözlerinden süzülen inciler bu kağıtlara değince yok olmuyor, mürekkep olarak hayat buluyormuş. Böylece şair olmuş, şiirler yazmış köle.
İşte böyledir şiirin hikayesi. Ve her şair biraz köledir, kendisinin kölesi.
Saygı ve sevgiyle hepinize
YOU ARE READING
Pencere Arası - Şiirlerim
PoetryBazen neden yazdığınızı bilmeden yazarsınız. Kelimlerin nereden geldiğini bile bilmeden... İşte öyle bir şey benimkisi de Yazıyorum; bilmeden, görmeden ve duymadan Ve satır arasında kalıyor ne varsa pencereme dair Belki bir şeyler bulursunuz kendin...
