I never knew what to do when I meet a girl that I knew, on my first sight, was the one. It all started on my junior High school years, nung una di ko siya masyadong kilala o wala pa akong feelings. Pero habang patagal ng patagal ang oras ay napapansin kona na siya na pala yung tinitignan ko araw araw. At dahil dun, kinausap ko siya, pero habang naguusap kami halos hindi na ako makasalita sa kaba. Napakaganda niya nung una. Pero habang patagal ng patagal mas marami pa ang napapansin ko kung bakit ko siya nagustuhan. Fast forward tayo kung saan mas nagiging close na kami. Halos isang buwan kona tinitiis ang mga malalamig na hangin niya paminsan minsan. Pero kahit ganun, kahit kadalasan na selos ako, mali pala ang mga akala ko , kaya masaya parin ako at nakakasama ko siya.
Punta naman tayo sa sunod ko na taon, kahit anong pilit ko ay wala talaga akong maitatapat sakanya na iba, pero siya na talaga. Nagulat ako nung tinanong niya ako kung may gusto ako sa isanaming kaklase, gusto kong tignan kung ano ang gagawin niya kapag sinabi kong oo, pero dapat pala hindi ko ginawa. At sa katagalan ay nasanay na akong kasama siya, pero bilang kaibigan, kasi ayun rin naman ang tingin niya saakin, pero sa kalooban ay gustong gusto ko siyang yakapin.
At ngayon naman nandito tayo sa pangatlong taon, ano na ang gagawin ko, kaya kona ba? cheesy amp HAHAHAHA
